جعفریه (پیروان جعفر بن علی تقی): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
جعفريه‏ پيروان جعفر بن على تقى فرزند امام هادی و ملقب به جعفر کذاب بودند.
{{جعبه اطلاعات فرق و مذاهب
| عنوان = جعفریه (پیروان جعفر بن علی تقی)
| تصویر =
| توضیح تصویر =
| نام = جعفریه
| نام رایج = جعفریه (پیروان جعفر بن علی تقی)
| تاریخ شکل گیری = 3 ق
| قرن شکل گیری =
| مبدأ شکل گیری =سامراء
| موسس = جعفر بن علی تقی
| عقیده = منحرف کردن مسیر امامت.
}}
'''جعفریه‏''' پیروان جعفر‌بن‌علی‌تقی فرزند [[علی بن محمد (هادی)|امام‌هادی (علیه السلام)]] (ملقب به [[جعفر کذاب]]) بودند.


==شرح حال==
== شرح حال ==
جعفر برادر حضرت امام حسن عسكرى (ع) بود كه «شيعه اماميه» او را «جعفر كذاب» مى ‏خواندند، زيرا وى پس از برادرش حسن بن على (ع) ادعای امامت کرد و منكر فرزند داشتن آن حضرت بود. کنیه وی «ابو عبد الله» و لقبش  كرين بود زيرا صد و بيست فرزند از وى به جا مانده و پسران او را به نسبت به جدشان حضرت على بن موسى الرضا (ع)، رضويون خوانند.جعفر کذاب در سال 271 هجری قمری در حالی که 45 سال از عمرش گذشته بود از دنیا رفت و در خانه پدرش در سامراء مدفون شد. «جعفر كذاب»  مردى دنيا دوست و عشرت طلب  و طالب مقام برادر بود و براى آن كه به مقام امامت شناخته شود به اقسام وسايل تشبث مى‏ جست. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی،سال 1372 شمسی،چاپ اول، ص 139</ref>
جعفر برادر حضرت [[حسن بن علی (عسکری)|امام‌ حسن‌ عسکری (علیه السلام)]] بود که «[[مذهب شیعه|شیعه‌امامیه]]» او را «[[جعفر‌کذاب|جعفر کذاب]]» می‌خواندند، زیرا وی پس از برادرش امام‌حسن‌عسکری(علیه السلام) ادعای [[امامت]] کرد و منکر داشتن فرزند برای آن‌حضرت بود.  


==تاریخچه==
کنیه وی «ابوعبدالله» و لقبش کرین بود، زیرا صد‌و‌بیست فرزند از وی به‌جا مانده و پسران او را نسبت به جدشان [[علی بن موسی (رضا)|حضرت علی‌بن‌موسی الرضا]] (علیه السلام)، رضویون خوانند. جعفر‌کذاب در سال 271 هجری قمری در حالی‌که 45 سال از عمرش گذشته بود، از دنیا رفت و در خانه پدرش در [[سامراء]] مدفون شد. «جعفر‌کذاب» مردی دنیا‌دوست و عشرت‌ طلب و طالب مقام بود و برای آنکه به مقام امامت شناخته شود، به اقسام وسایل، تشبث می‏‌جست<ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ اول، ص 139</ref>.
جعفر پس از شهادت پدرش ادعای امامت کرده و می‌گفت: «امام مردم من هستم نه برادرم (امام عسکری (ع)» و به همین منظور نزد خلیفه وقت رفت و گفت: «بیست هزار اشرفی برای تو می‌فرستم و از شما خواهش دارم که فرمان دهی تا بر مسند امامت بنشینم و این مقام از برادرم سلب گردد.»<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ج. ۲، ص. ۲۶۱ و باب سیزدهم در فصل پنجم.</ref>ولی حضرت امام حسن عسکری (ع) اجازه هیچ‌گونه خودنمایی را به او نداد تا این که پس از شهادت امام حسن عسکری (ع) و آغاز غیبت صغرای امام مهدی، او بار دیگر فرصت یافت تا ادعای امامت کند و با دروغ، جمعی را به گمراهی بکشاند و از این رو به جعفر کذاب شهرت یافت.


==تشکیل فرقه های مختلف==
== تاریخچه ==
هنگامى كه امام على بن محمد النقى (ع) از دنیا رفت، شیعیان به چند گروه تقسیم شدند. گروه اندكى از اصحاب او به امامت پسرش جعفر بن على گرائيدند و گفتند كه پدرش درباره امامت او وصيت كرده است. گروهى  گفتند كه حسن بن على العسكرى (ع) درگذشت و پس از او برادرش جعفر بنا به وصيت وى امام است. گروهى دیگر گفتند كه امامت از محمد بن على (ع) كه عموى جعفر بود به وى رسيد.
جعفر پس از [[شهید|شهادت]] پدرش ادعای امامت کرده و می‌گفت: «من امام‌ مردم هستم نه برادرم و به‌همین منظور نزد [[خلیفه]] وقت رفت و گفت: «بیست هزار اشرفی برای تو می‌فرستم و از شما خواهش می‌کنم که فرمان دهی تا بر مسند امامت بنشینم و این مقام از برادرم سلب گردد<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ج. ۲، ص. ۲۶۱ و باب سیزدهم در فصل پنجم.</ref>.» ولی حضرت امام‌حسن‌عسکری (علیه السلام) اجازه هیچ‌گونه خودنمایی را به او نداد تا اینکه پس از شهادت امام‌حسن‌عسکری (علیه السلام) و آغاز [[غیبت صغری|غیبت‌صغرا]]، او بار دیگر فرصت یافت تا ادعای امامت کند و با [[دروغ]] جمعی را به گمراهی بکشاند و از این‌رو، به جعفر‌کذاب شهرت یافت.
فرقه ‏اى ديگر به تقلید از «فطحيه» پرداختند كه عبد الله بن بكير بن اعين از آنان بود و معتقد بودند كه حسن بن على پس از پدرش امام بود و چون درگذشت بعد از وى جعفر بن على به امامت رسيد، چنان كه موسى بن جعفر پس از عبد الله جعفر (افطح) امامت داشت، زيرا بنا به خبرى كه رسيده چون امامى از دنیا برود، امامت به مهم ترين پسر وى می رسد. گروه دیگر چون منكر فرزند داشتن حضرت امام حسن عسكرى بودند گفتند:
اگر امامى از دنیا برود و  فرزندى نداشته باشد، امامت به برادرش خواهد رسيد.<ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی،سال 1372 شمسی،چاپ اول، ص 139</ref> <ref>نوبختی حسن بن موسی، فرق الشيعة، ص 95، 108، 112.</ref>
<ref>شهرستانی محمد بن عبدالکریم، ملل و نحل، ص 151، 152، 153.</ref> <ref>شیخ طوسی،کتاب غيبت، ص 143.</ref>
<ref>شیخ صدوق، كمال الدين و اتمام النعمه، ص 63.</ref>


==خوش حال نشدن امامان از تولد جعفر ==
== تشکیل فرقه‌های مختلف ==
امام‌ هادی‌ علیه‌السلام‌ از تولد جعفر خوشحال نشدند و فرمودند که وی‌ موجب گمراهی افراد فراوانی خواهد شد. افراد زیادی‌ را به‌ گمراهی‌ خواهد کشاند. <ref>طوسی، ابی‌جعفر، محمد بن حسن (شیخ طوسی)، کتاب الغیبة، ص‌ ۲۲۶۲۲۷.</ref>  <ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار ج۵۰، ص۲۳۱.</ref>   
هنگامی که [[علی بن محمد (هادی)|امام‌علی‌بن‌محمد‌النقی (علیه السلام)]] از دنیا رفت، شیعیان به چند گروه تقسیم شدند، گروه اندکی از [[صحابه|اصحاب]] او به امامت پسرش جعفر‌بن‌علی گرائیدند و گفتند که پدرش درباره [[امامت]] او [[وصیت]] کرده است، گروهی گفتند که حسن‌بن‌علی‌العسکری(علیه السلام) درگذشت و پس از او برادرش جعفر بنا به‌وصیت وی امام است. گروهی دیگر گفتند که امامت از محمد‌بن‌علی (علیه السلام) که عموی جعفر بود، به وی رسید.
نقل شده‌ است‌ که‌ امام‌ حسن‌ عسکری‌ علیه‌السلام‌ از جعفر کناره‌گیری‌ و از همراهی با وی پرهیز می کرد.<ref>الهدایة الکبری‌ ص۳۸۱.</ref>   
<ref>المجدی‌ فی‌ انساب‌الطالبیین ص۱۳۲.</ref> جعفربن‌ علی‌ در ماجرای‌ فارِس‌بن‌ حاتم‌، فردی‌ که‌ امام‌ هادی‌ علیه‌السلام‌ او را طرد و لعن‌ نموده‌ و فرمان‌ قتل‌ وی‌ را صادر کرده‌ بودند، برخلاف‌ پدر و برادرش‌، امام‌ حسن‌ عسکری‌ علیه‌السلام‌، از فارس‌ جانبداری‌ کرد. <ref>النقض‌ علی‌ أبی‌ الحسن‌ علی‌بن‌ احمدبن‌ بشار فی‌الغیبة ص۲۰۰.</ref>


==پانویس==
فرقه‌ای دیگر به [[تقلید]] از «[[فطحیه]]» پرداختند که عبدالله‌بن‌بکیر بن‌اعین از آنان بود و معتقد بودند که حسن‌بن‌علی پس از پدرش امام بود و چون درگذشت بعد از وی جعفر‌بن‌علی به امامت رسید، چنانکه [[موسی بن جعفر (کاظم)|امام موسی‌بن‌جعفر]] پس از عبدالله‌ جعفر (افطح) امامت داشت، زیرا بنا‌ به خبری که رسیده چون امامی از دنیا برود، امامت به مهم‌ترین پسر وی می‌رسد. گروه دیگر چون منکر فرزند داشتن حضرت امام حسن‌عسکری بودند، گفتند:
اگر امامی از دنیا برود و فرزندی نداشته باشد، امامت به برادرش خواهد رسید<ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ اول، ص 139</ref> .<ref>نوبختی حسن بن موسی، فرق الشیعة، ص 95، 108، 112.</ref>.<ref>شهرستانی محمد بن عبدالکریم، ملل و نحل، ص 151، 152، 153.</ref> <ref>شیخ طوسی، کتاب غیبت، ص 143.</ref>.<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص 63.</ref>.


[[رده: فرق و مذاهب]]
== خوشحال نشدن امام هادی از تولد جعفر ==
[[رده: کلام ]]
امام‌‌هادی‌ (علیه‌السلام‌) از تولد جعفر خوش‌حال نشدند و فرمودند که وی‌ موجب گمراهی افراد فراوانی خواهد شد.<ref>طوسی، ابی‌جعفر، محمد بن حسن (شیخ طوسی)، کتاب الغیبة، ص‌ ۲۲۶۲۲۷.</ref> .<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار ج۵۰، ص۲۳۱.</ref>.
[[رده: مذاهب کلامی ]]
نقل شده‌ است‌ که‌ امام‌ حسن‌‌عسکری‌ (علیه‌السلام‌) از جعفر کناره‌گیری‌ و از همراهی با وی پرهیز می‌کرد<ref>الهدایة الکبری‌ ص۳۸۱.</ref> .<ref>المجدی‌ فی‌ انساب‌الطالبیین ص۱۳۲.</ref>. جعفربن‌‌علی‌ در ماجرای‌ [[فارس بن‌ حاتم‌|فارِس بن‌ حاتم‌]]، فردی‌ که‌ امام‌‌هادی‌ (علیه‌السلام‌) او را طرد و [[سب و لعن|لعن‌]] نموده‌ و فرمان‌ قتل‌ وی‌ را صادر کرده‌ بودند، برخلاف‌ پدر و برادرش‌، امام‌ حسن‌‌عسکری‌ (علیه‌السلام‌)، ازفارِس‌ جانب‌داری‌ کرد<ref>النقض‌ علی‌ أبی‌ الحسن‌ علی‌بن‌ احمدبن‌ بشار فی‌الغیبة ص۲۰۰.</ref>.
 
== جستارهای وابسته ==
* [[امامت]]
* [[خلیفه]]
* [[وصیت]]
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
 
{{فرق و مذاهب}}
 
[[رده:فرق و مذاهب]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۴۳

جعفریه (پیروان جعفر بن علی تقی)
نامجعفریه
نام رایججعفریه (پیروان جعفر بن علی تقی)
تاریخ شکل گیری3 ق، ۳ ش‌، ۶۲۴ م
مبدأ شکل گیریسامراء
موسسجعفر بن علی تقی
عقیدهمنحرف کردن مسیر امامت.

جعفریه‏ پیروان جعفر‌بن‌علی‌تقی فرزند امام‌هادی (علیه السلام) (ملقب به جعفر کذاب) بودند.

شرح حال

جعفر برادر حضرت امام‌ حسن‌ عسکری (علیه السلام) بود که «شیعه‌امامیه» او را «جعفر کذاب» می‌خواندند، زیرا وی پس از برادرش امام‌حسن‌عسکری(علیه السلام) ادعای امامت کرد و منکر داشتن فرزند برای آن‌حضرت بود.

کنیه وی «ابوعبدالله» و لقبش کرین بود، زیرا صد‌و‌بیست فرزند از وی به‌جا مانده و پسران او را نسبت به جدشان حضرت علی‌بن‌موسی الرضا (علیه السلام)، رضویون خوانند. جعفر‌کذاب در سال 271 هجری قمری در حالی‌که 45 سال از عمرش گذشته بود، از دنیا رفت و در خانه پدرش در سامراء مدفون شد. «جعفر‌کذاب» مردی دنیا‌دوست و عشرت‌ طلب و طالب مقام بود و برای آنکه به مقام امامت شناخته شود، به اقسام وسایل، تشبث می‏‌جست[۱].

تاریخچه

جعفر پس از شهادت پدرش ادعای امامت کرده و می‌گفت: «من امام‌ مردم هستم نه برادرم و به‌همین منظور نزد خلیفه وقت رفت و گفت: «بیست هزار اشرفی برای تو می‌فرستم و از شما خواهش می‌کنم که فرمان دهی تا بر مسند امامت بنشینم و این مقام از برادرم سلب گردد[۲].» ولی حضرت امام‌حسن‌عسکری (علیه السلام) اجازه هیچ‌گونه خودنمایی را به او نداد تا اینکه پس از شهادت امام‌حسن‌عسکری (علیه السلام) و آغاز غیبت‌صغرا، او بار دیگر فرصت یافت تا ادعای امامت کند و با دروغ جمعی را به گمراهی بکشاند و از این‌رو، به جعفر‌کذاب شهرت یافت.

تشکیل فرقه‌های مختلف

هنگامی که امام‌علی‌بن‌محمد‌النقی (علیه السلام) از دنیا رفت، شیعیان به چند گروه تقسیم شدند، گروه اندکی از اصحاب او به امامت پسرش جعفر‌بن‌علی گرائیدند و گفتند که پدرش درباره امامت او وصیت کرده است، گروهی گفتند که حسن‌بن‌علی‌العسکری(علیه السلام) درگذشت و پس از او برادرش جعفر بنا به‌وصیت وی امام است. گروهی دیگر گفتند که امامت از محمد‌بن‌علی (علیه السلام) که عموی جعفر بود، به وی رسید.

فرقه‌ای دیگر به تقلید از «فطحیه» پرداختند که عبدالله‌بن‌بکیر بن‌اعین از آنان بود و معتقد بودند که حسن‌بن‌علی پس از پدرش امام بود و چون درگذشت بعد از وی جعفر‌بن‌علی به امامت رسید، چنانکه امام موسی‌بن‌جعفر پس از عبدالله‌ جعفر (افطح) امامت داشت، زیرا بنا‌ به خبری که رسیده چون امامی از دنیا برود، امامت به مهم‌ترین پسر وی می‌رسد. گروه دیگر چون منکر فرزند داشتن حضرت امام حسن‌عسکری بودند، گفتند: اگر امامی از دنیا برود و فرزندی نداشته باشد، امامت به برادرش خواهد رسید[۳] .[۴].[۵] [۶].[۷].

خوشحال نشدن امام هادی از تولد جعفر

امام‌‌هادی‌ (علیه‌السلام‌) از تولد جعفر خوش‌حال نشدند و فرمودند که وی‌ موجب گمراهی افراد فراوانی خواهد شد.[۸] .[۹]. نقل شده‌ است‌ که‌ امام‌ حسن‌‌عسکری‌ (علیه‌السلام‌) از جعفر کناره‌گیری‌ و از همراهی با وی پرهیز می‌کرد[۱۰] .[۱۱]. جعفربن‌‌علی‌ در ماجرای‌ فارِس بن‌ حاتم‌، فردی‌ که‌ امام‌‌هادی‌ (علیه‌السلام‌) او را طرد و لعن‌ نموده‌ و فرمان‌ قتل‌ وی‌ را صادر کرده‌ بودند، برخلاف‌ پدر و برادرش‌، امام‌ حسن‌‌عسکری‌ (علیه‌السلام‌)، ازفارِس‌ جانب‌داری‌ کرد[۱۲].

جستارهای وابسته

پانویس

  1. مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ اول، ص 139
  2. قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ج. ۲، ص. ۲۶۱ و باب سیزدهم در فصل پنجم.
  3. مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ اول، ص 139
  4. نوبختی حسن بن موسی، فرق الشیعة، ص 95، 108، 112.
  5. شهرستانی محمد بن عبدالکریم، ملل و نحل، ص 151، 152، 153.
  6. شیخ طوسی، کتاب غیبت، ص 143.
  7. شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص 63.
  8. طوسی، ابی‌جعفر، محمد بن حسن (شیخ طوسی)، کتاب الغیبة، ص‌ ۲۲۶۲۲۷.
  9. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار ج۵۰، ص۲۳۱.
  10. الهدایة الکبری‌ ص۳۸۱.
  11. المجدی‌ فی‌ انساب‌الطالبیین ص۱۳۲.
  12. النقض‌ علی‌ أبی‌ الحسن‌ علی‌بن‌ احمدبن‌ بشار فی‌الغیبة ص۲۰۰.