نجاریه (شیعه)

از ویکی‌وحدت

نجاريه‏ از فرقه‌های «شيعه» و طايفه‏‌ای بزرگ از سادات هند هستند.

تاریخچه

جدّ این طایفه فردی به نام سيد جلال رازی بود که از عراق به بخارا آمد و چون اقامت در آن بخارا به دلیل حضور مروانیان و نیز اشرار آن دیار برای او سخت و آزار دهنده شده بود، مجبور شد که از بخارا به دار‌الحرب کابل برود. اهالی کابل نیز مثل مردمان بخارا دل‌هایی از سنگ داشتند، بنابراین از آن‌جا نیز نقل مکان کرده به ولايت هند رفت و در میان اهالی هند با حالت تقیه زندگی می‌کرد. با این‌حال برخی از نجاریه چون سید راجو که در جستجوی حق و صاحب فضل و کرامت بودند، زندگی بدون تقیه را آغاز کردند.[۱] [۲]

پانویس

  1. مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 437 با ویرایش و بازنویسی کامل جملات
  2. شوشتری قاضی نورالله، مجالس المؤمنين، تبریز، چاپ سنگی، تهران، سال 1268، ص 63