احمد بن داود بن علی بن حسین قمی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="references" style="margin: 0px 0px 10px 0px; max-height: 300px; overflow: auto; padding: 3px; font-size:95%; background: #FFA500; line-height:1.4em; padding-bottom: 7px;"><noinclude>
{{جعبه اطلاعات شخصیت
[[پرونده:Ambox clock.svg|60px|بندانگشتی|راست|پیوند=Special:FilePath/Ambox_clock.svg]]
| عنوان = احمد بن داود بن علی بن حسین قمی
<br>
| تصویر = عالمان شیعه.jpg
'''''نویسنده این صفحه در حال ویرایش عمیق است. '''''<br>
| نام = احمد بن داود بن علی بن حسین قمی
| نام‌های دیگر = {{فهرست جعبه افقی |ابوالحسین |کثیرالحدیث }}
| سال تولد =
| تاریخ تولد =
| محل تولد = [[قم]]
| سال درگذشت =
| تاریخ درگذشت = یش از 333هجری
| محل درگذشت = قم
| استادان = {{فهرست جعبه عمودی | محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری| محمد بن جعفر مؤدب| احمد بن محمد بن سعید}}
| شاگردان = {{فهرست جعبه افقی |فرزندش ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی |سلامه بن محمد بن حسین }}
| دین = [[اسلام]]
| مذهب = [[مذهب شیعه|شیعه]]
| آثار =
| فعالیت‌ها = {{فهرست جعبه افقی |[[فقیه]] |[[محدّث|محدث]] [[مذهب شیعه|شیعه]] }}
| وبگاه =
}}
'''احمد بن داود بن علی بن حسین قمی'''، [[فقیه]] و [[محدث]] [[مذهب شیعه|شیعی]]. [[نجاشی]] او را «کثیرالحدیث» معرفی کرده است. نجاشی درباره معرفی شخصیت او با تکرار کلمه «ثقه ثقه» که از این روش تنها در مورد افراد معدودی استفاده می‏‌کند، از او تجلیل شایانی به‏ عمل آورده است. از آثار او کتاب «النوادر»(تازه‏‌های حدیث) است که کتابی پر فایده معرفی شده است.


'''یکی از نویسندگان مداخل ویکی وحدت مشغول ویرایش در این صفحه می باشد. این علامت در اینجا درج گردیده تا نمایانگر لزوم باقی گذاشتن صفحه در حال خود است. لطفا تا زمانی که این علامت را نویسنده کنونی بر نداشته است، از ویرایش این صفحه خودداری نمائید. '''
== معرفی اجمالی ==
<br>
احمد بن داود بن علی بن حسین قمی، فقیه و محدث شیعی. به گفته برخی از صاحب‌نظران کنیه او در فهرست طوسی «ابوالحسین» آمده است ولی ظاهراً کنیه مذکور مربوط به نوه او [[احمد بن محمد بن احمد بن داود]] است. وی در [[قم]] چشم به جهان گشود ولی زمان آن دانسته نیست. وفات او پیش از 333هجری در قم روی داده است زیرا پسرش بعد از وفات پدر به همراه دایی خود «سلامه» به [[بغداد]] عزیمت نمود و سلامه در 333هجری از بغداد سفری به [[شام (شامات)|شام]] داشته است. از این گزارش به دست می‌‏آید که وی چند سال پیش از 333هجری درگذشته بود. وی با پدر [[شیخ صدوق]] [[شیخ صدوق|علی بن حسین بن بابویه]] (م329ق) هم‏‌صحبت بود، از این‌‏رو ممکن است تاریخ وفات او حدود 329[[هجری]] بوده باشد.
''آخرین مرتبه این صفحه در تاریخ زیر تغییر یافته است: ''{{#time:H:i، j F Y|{{REVISIONTIMESTAMP}}}}؛


<noinclude>
وی در قم پرورش یافت و پس از دوران کودکی و نوجوانی، سفر کوتاهی به بغداد داشته و در آنجا با خواهر [[سلامه بن محمد بن اسماعیل ارزنی]] (م339ق) ازدواج نمود و سپس به اتفاق همسرش به قم مراجعت نمود و از او فرزندی به نام «ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی» (م368ق) به دنیا آورد که بعدها آوازه او از پدر فراتر رفت و جزء فقهاء و اساتید بغداد به ‏شمار آمد. وی پس از اینکه به قم بازگشت در این شهر اقامت دائم داشت و در مدت حیات علمی خود، در گسترش فرهنگ و معارف [[مذهب شیعه|تشیع]] از هیچ کوششی دریغ نورزید و پیوسته مجالس درس او برپا بود، به همین دلیل [[نجاشی]] او را «کثیرالحدیث» معرفی کرده است. وی در نگاه صاحب‌نظران از شخصیت ممتازی برخوردار است و احادیث او دارای اعتبار ویژه‌‏ای است. نجاشی درباره معرفی شخصیت او با تکرار کلمه «ثقه ثقه» که از این روش تنها در مورد افراد معدودی (34نفر) استفاده می‏‌کند، از او تجلیل شایانی به‏ عمل آورده است.
</div>
<div class="wikiInfo">[[پرونده:احمد بن حمدان قزوینی.jpg |احمد بن حمدان قزوینی|پیوند=Special:FilePath/احمد بن حمدان قزوینیjpg]]
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
!نام
!احمد بن داود بن علی بن حسین قمی
|-
|القاب و سایر نام‌ها
|ابوالحسین • كثیرالحدیث
|-
|زاده
|قم
|-
|درگذشت
|پیش از 333هجری • قم
|-
|استادان
|محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری • محمد بن جعفر مؤدب • محمد بن سندی • احمد بن محمد بن سعید • محمد بن حسن صفار
|-
|شاگردان
|فرزندش ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی • سلامه بن محمد بن حسین
|-
|آثار
|النوادر
|-
|دین و مذهب
|اسلام • تشیع
|-
|}
</div>


'''احمد بن داود بن علی بن حسین قمی'''، (000 – حدود 329ق)[[فقیه]] و [[محدث]] [[شیعی]]. وفات او پیش از 333هجری در قم است. فرزندی به نام «ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی»(م368ق) دارد كه بعدها آوازه او از پدر فراتر رفت و جزء [[فقهاء]] و اساتید بغداد به ‏شمار آمد. [[نجاشی]] او را «كثیرالحدیث» معرفی كرده است. نجاشی در باره معرفی شخصیت او با تكرار كلمه «ثقه ثقه» كه از این روش تنها در مورد افراد معدودی استفاده می‏‌كند، از او تجلیل شایانی به‏ عمل آورده است. از آثار او كتاب «النوادر»(تازه‏‌های حدیث) است كه كتابی پر فایده معرفی شده است.
== استادان ==
اساتید او [[محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری]] (م. ب304ق)، محمد بن جعفر مؤدب، محمد بن سندی، احمد بن محمد بن سعید، محمد بن حسن صفار(م290ق) و بسیاری دیگر هستند. وی هم‌چنین از معاصرانش علی بن بابویه قمی(م329ق) و [[محمدبن قولویه قمی]] . ح329ق. پدر جعفر بن قولویه) نیز روایت دارد.


=معرفی اجمالی=
== شاگردان ==
از شاگردان او می‏‌توان فرزندش [[ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی]] (محمد) و [[سلامه بن محمد بن حسین]] را نام برد.


احمد بن داود بن علی بن حسین قمی، فقیه و محدث شیعی. به گفته برخی از صاحب نظران كنیه او در فهرست طوسی «ابوالحسین» آمده است ولی ظاهراً كنیه مذكور مربوط به نوه او [[احمد بن محمد بن احمد بن داود]] است. وی در [[قم]] چشم به جهان گشود ولی زمان آن دانسته نیست. وفات او پیش از 333هجری در قم روی داده است زیرا پسرش بعد از وفات پدر به همراه دایی خود «سلامه» به [[بغداد]] عزیمت نمود و سلامه در 333هجری از بغداد سفری به [[شام]] داشته است. از این گزارش به دست می‌‏آید كه وی چند سال پیش از 333هجری درگذشته بود. وی با پدر [[شیخ صدوق]] [[علی بن حسین بن بابویه]](م329ق) هم‏‌صحبت بود، از این‌‏رو ممكن است تاریخ وفات او حدود 329[[هجری]] بوده باشد.  
== آثار ==
[[النوادر (كتاب)|کتاب النوادر]] (تازه‏‌های حدیث) است که کتابی پر فایده معرفی شده است که از آثار مشهور وی می‌باشد.


وی در قم پرورش یافت و پس از دوران كودكی و نوجوانی، سفر كوتاهی به بغداد داشته و در آنجا با خواهر [[سلامه بن محمد بن اسماعیل ارزنی]](م339ق) ازدواج نمود و سپس به اتفاق همسرش به قم مراجعت نمود و از او فرزندی به نام «ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی»(م368ق) به دنیا آورد كه بعدها آوازه او از پدر فراتر رفت و جزء فقهاء و اساتید بغداد به ‏شمار آمد. وی پس از اینكه به قم بازگشت در این شهر اقامت دائم داشت و در مدت حیات علمی خود، در گسترش فرهنگ و معارف [[تشیع]] از هیچ كوششی دریغ نورزید و پیوسته مجالس درس او برپا بود، به همین دلیل نجاشی او را «كثیرالحدیث» معرفی كرده است. وی در نگاه صاحب نظران از شخصیت ممتازی برخوردار است و احادیث او دارای اعتبار ویژه‌‏ای است. نجاشی در باره معرفی شخصیت او با تكرار كلمه «ثقه ثقه» كه از این روش تنها در مورد افراد معدودی(34نفر) استفاده می‏‌كند، از او تجلیل شایانی به‏ عمل آورده است.
== جستارهای وابسته ==
* [[نجاشی]]
* [[شیخ صدوق]]
* [[قم]]


=استادان=
== منابع ==
* امل الآمل، ج2ص25 شماره 65، وص240 شماره708؛
* تنقیح المقال(حجری)، ج1ص61 شماره358؛
* رجال ابن داود، ص37 شماره74؛
* رجال طوسی، ص413 شماره 5984، وص447 شماره 6359؛
* رجال نجاشی، ص95 شماره 235، وص192 شماره 514، وص384 شماره1045؛
* طبقات اعلام الشیعه، ج1صص27 و136.


اساتید او [[محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری]](م.ب304ق)، [[محمد بن جعفر مؤدب، محمد بن سندی]]، [[احمد بن محمد بن سعید]]، [[محمد بن حسن صفار]](م290ق) و بسیاری دیگر هستند. وی همچنین از معاصرانش [[علی بن بابویه قمی]](م329ق) و [[محمدبن قولویه قمی]](م.ح329ق. پدر جعفر بن قولویه) نیز روایت دارد.
{{علمای اسلام}}
 
=شاگردان=
 
از شاگردان او می‏‌توان فرزندش [[ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی]](محمد) و [[سلامه بن محمد بن حسین]] را نام برد.
 
=آثار=
 
[[كتاب النوادر]](تازه‏‌های حدیث) است كه كتابی پر فایده معرفی شده است که از آثار مشهور وی می‌باشد.
 
=منابع=


[[رده:عالمان]]
[[رده:عالمان]]
[[رده:عالمان شیعه]]
[[رده:عالمان شیعه]]
[[رده:محدثان شیعه]]
[[رده:محدثان شیعه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۵

احمد بن داود بن علی بن حسین قمی
عالمان شیعه.jpg
نام کاملاحمد بن داود بن علی بن حسین قمی
نام‌های دیگر
  • ابوالحسین
  • کثیرالحدیث
اطلاعات شخصی
محل تولدقم
روز درگذشتیش از 333هجری
محل درگذشتقم
دیناسلام، شیعه
استادان
  • محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری
  • محمد بن جعفر مؤدب
  • احمد بن محمد بن سعید
شاگردان
  • فرزندش ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی
  • سلامه بن محمد بن حسین
فعالیت‌ها

احمد بن داود بن علی بن حسین قمی، فقیه و محدث شیعی. نجاشی او را «کثیرالحدیث» معرفی کرده است. نجاشی درباره معرفی شخصیت او با تکرار کلمه «ثقه ثقه» که از این روش تنها در مورد افراد معدودی استفاده می‏‌کند، از او تجلیل شایانی به‏ عمل آورده است. از آثار او کتاب «النوادر»(تازه‏‌های حدیث) است که کتابی پر فایده معرفی شده است.

معرفی اجمالی

احمد بن داود بن علی بن حسین قمی، فقیه و محدث شیعی. به گفته برخی از صاحب‌نظران کنیه او در فهرست طوسی «ابوالحسین» آمده است ولی ظاهراً کنیه مذکور مربوط به نوه او احمد بن محمد بن احمد بن داود است. وی در قم چشم به جهان گشود ولی زمان آن دانسته نیست. وفات او پیش از 333هجری در قم روی داده است زیرا پسرش بعد از وفات پدر به همراه دایی خود «سلامه» به بغداد عزیمت نمود و سلامه در 333هجری از بغداد سفری به شام داشته است. از این گزارش به دست می‌‏آید که وی چند سال پیش از 333هجری درگذشته بود. وی با پدر شیخ صدوق علی بن حسین بن بابویه (م329ق) هم‏‌صحبت بود، از این‌‏رو ممکن است تاریخ وفات او حدود 329هجری بوده باشد.

وی در قم پرورش یافت و پس از دوران کودکی و نوجوانی، سفر کوتاهی به بغداد داشته و در آنجا با خواهر سلامه بن محمد بن اسماعیل ارزنی (م339ق) ازدواج نمود و سپس به اتفاق همسرش به قم مراجعت نمود و از او فرزندی به نام «ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی» (م368ق) به دنیا آورد که بعدها آوازه او از پدر فراتر رفت و جزء فقهاء و اساتید بغداد به ‏شمار آمد. وی پس از اینکه به قم بازگشت در این شهر اقامت دائم داشت و در مدت حیات علمی خود، در گسترش فرهنگ و معارف تشیع از هیچ کوششی دریغ نورزید و پیوسته مجالس درس او برپا بود، به همین دلیل نجاشی او را «کثیرالحدیث» معرفی کرده است. وی در نگاه صاحب‌نظران از شخصیت ممتازی برخوردار است و احادیث او دارای اعتبار ویژه‌‏ای است. نجاشی درباره معرفی شخصیت او با تکرار کلمه «ثقه ثقه» که از این روش تنها در مورد افراد معدودی (34نفر) استفاده می‏‌کند، از او تجلیل شایانی به‏ عمل آورده است.

استادان

اساتید او محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری (م. ب304ق)، محمد بن جعفر مؤدب، محمد بن سندی، احمد بن محمد بن سعید، محمد بن حسن صفار(م290ق) و بسیاری دیگر هستند. وی هم‌چنین از معاصرانش علی بن بابویه قمی(م329ق) و محمدبن قولویه قمی (م. ح329ق. پدر جعفر بن قولویه) نیز روایت دارد.

شاگردان

از شاگردان او می‏‌توان فرزندش ابوالحسن محمد بن احمد بن داود قمی (محمد) و سلامه بن محمد بن حسین را نام برد.

آثار

کتاب النوادر (تازه‏‌های حدیث) است که کتابی پر فایده معرفی شده است که از آثار مشهور وی می‌باشد.

جستارهای وابسته

منابع

  • امل الآمل، ج2ص25 شماره 65، وص240 شماره708؛
  • تنقیح المقال(حجری)، ج1ص61 شماره358؛
  • رجال ابن داود، ص37 شماره74؛
  • رجال طوسی، ص413 شماره 5984، وص447 شماره 6359؛
  • رجال نجاشی، ص95 شماره 235، وص192 شماره 514، وص384 شماره1045؛
  • طبقات اعلام الشیعه، ج1صص27 و136.