ممشاذ الدینوری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (تمیزکاری)
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۱: خط ۲۱:


ابی‌عبدالله بن الجلاء و اساتید او را نیز درک کرده بود. اصالتاً اهل دینور ([[ایران]] کنونی) بود و در سال 299 هجری قمری درگذشت.
ابی‌عبدالله بن الجلاء و اساتید او را نیز درک کرده بود. اصالتاً اهل دینور ([[ایران]] کنونی) بود و در سال 299 هجری قمری درگذشت.
بعضى گفتند: هنگام وفات او نزدش بودیم. به او گفته شد: علت هستی را در چه می بینی؟ گفت: دلیل را از من بپرس. به او گفته شد: بگو: معبودى جز او نیست، روى به دیوار کرد و گفت:
 
بعضى گفتند: هنگام وفات او نزدش بودیم. به او گفته شد: علت هستی را در چه می‌بینی؟ گفت: دلیل را از من بپرس. به او گفته شد: بگو: معبودى جز او نیست، روى به دیوار کرد و گفت:
من در تو فنا شدم این پاداش کسی است که تو را گرامی می‌دارد، معبودی جز او نیست یگانه یگانه است.
من در تو فنا شدم این پاداش کسی است که تو را گرامی می‌دارد، معبودی جز او نیست یگانه یگانه است.


خط ۳۲: خط ۳۳:
آداب شاگردی در التزام به مقدسات شیوخ و خدمت به برادران دینی و عدول از اسباب و حفظ آداب شرع برای خود.
آداب شاگردی در التزام به مقدسات شیوخ و خدمت به برادران دینی و عدول از اسباب و حفظ آداب شرع برای خود.


من بر هیچ یک از شیوخم وارد نشده‌ام جز این‌که از ادعا خالی شده بودم و منتظر برکت آن‌چه از دیدار و هم‌صحبتی استاد نصیبم می‌شود بودم.هر کس به توانایی خود متکی بوده و بر استادی وارد شود نعمت دیدار و هم‌صحبتی با او و شنیدن سخنانش برای شاگرد تاثیری ندارد.
من بر هیچ یک از شیوخم وارد نشده‌ام جز این‌که از ادعا خالی شده بودم و منتظر برکت آن‌چه از دیدار و هم‌صحبتی استاد نصیبم می‌شود بودم. هر کس به توانایی خود متکی بوده و بر استادی وارد شود نعمت دیدار و هم‌صحبتی با او و شنیدن سخنانش برای شاگرد تاثیری ندارد.


مصاحبت با صالحان، عامل نورانیت دل است و مصاحبت با اهل مفسد، موجب فساد آن می‌شود.
مصاحبت با صالحان، عامل نورانیت دل است و مصاحبت با اهل مفسد، موجب فساد آن می‌شود.
خط ۳۸: خط ۳۹:
از توکل پرسیدند: او گفت: «توکل عبارت است از فروکش کردن طمع از هر چیزی که دل و جان شما به آن گرایش دارد.»<ref>[https://ar.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B0_%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%8A%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%8A#cite_note-%D9%82%D8%B4%D9%8A%D8%B1%D9%8A-4 ممشاذ الدينوري]</ref>.
از توکل پرسیدند: او گفت: «توکل عبارت است از فروکش کردن طمع از هر چیزی که دل و جان شما به آن گرایش دارد.»<ref>[https://ar.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B0_%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%8A%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%8A#cite_note-%D9%82%D8%B4%D9%8A%D8%B1%D9%8A-4 ممشاذ الدينوري]</ref>.


=پانویس=
== پانویس ==
{{پانویس|1}}
{{پانویس}}


[[رده: تصوف]]
[[رده:تصوف]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۲۲

تصوف و عرفان.jpg
نام ممشاذالدینوری
استادان ابی عبدالله بن الجلاء
درگذشت 299ق
دین و مذهب اسلام، تسنن

ممشاذ الدینوری از علمای اهل سنت و جماعت و از صوفیان برجسته قرن سوم هجری بود.

زندگی

ابی‌عبدالله بن الجلاء و اساتید او را نیز درک کرده بود. اصالتاً اهل دینور (ایران کنونی) بود و در سال 299 هجری قمری درگذشت.

بعضى گفتند: هنگام وفات او نزدش بودیم. به او گفته شد: علت هستی را در چه می‌بینی؟ گفت: دلیل را از من بپرس. به او گفته شد: بگو: معبودى جز او نیست، روى به دیوار کرد و گفت: من در تو فنا شدم این پاداش کسی است که تو را گرامی می‌دارد، معبودی جز او نیست یگانه یگانه است.

دیدگاه ابو عبد الرحمان سلمی

ابوعبدالرحمن سلمی درباره او می‌گوید: «او یکی از مشایخ بزرگ صوفیه، یکی از قله‌های بزرگ در این علوم و یکی از جوان‌مردان منطقه جبال بود. او دارای مقامی عالی و خصلتی جوانمردانه بود.»[۱].

گفتار

آداب شاگردی در التزام به مقدسات شیوخ و خدمت به برادران دینی و عدول از اسباب و حفظ آداب شرع برای خود.

من بر هیچ یک از شیوخم وارد نشده‌ام جز این‌که از ادعا خالی شده بودم و منتظر برکت آن‌چه از دیدار و هم‌صحبتی استاد نصیبم می‌شود بودم. هر کس به توانایی خود متکی بوده و بر استادی وارد شود نعمت دیدار و هم‌صحبتی با او و شنیدن سخنانش برای شاگرد تاثیری ندارد.

مصاحبت با صالحان، عامل نورانیت دل است و مصاحبت با اهل مفسد، موجب فساد آن می‌شود.

از توکل پرسیدند: او گفت: «توکل عبارت است از فروکش کردن طمع از هر چیزی که دل و جان شما به آن گرایش دارد.»[۲].

پانویس

  1. طبقات الصوفية، أبو عبد الرحمن السلمي، ص242-245، دار الكتب العلمية، ط2003
  2. ممشاذ الدينوري