پرش به محتوا

حبیبیه: تفاوت میان نسخه‌ها

۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۵ دسامبر ۲۰۲۲
جز
تمیزکاری
جز (جایگزینی متن - 'ه‌ی' به 'ه')
جز (تمیزکاری)
خط ۳: خط ۳:
</div>
</div>


==تاریخچه==
== تاریخچه ==
در کتاب «هفتاد و سه ملت» فرقه فوق به صورت حبیبیه ذکر شده است. در این کتاب اعتقاد حبیبیه بیان می‌شود که: من شرب کاس المحبة، سقط عنه العباده. یعنی هر کسی که شراب محبت حق بنوشد، دل و جانش به دوستی و عشق عالم علوی در جوش و خروش آید و به نوافل و عبادات بدان حضرت تقرب یابد و چون با سعادت هم قرین شود. خداوند وی را به دوستی قبول خواهد کرد و صفاتش به نیکی تغییر خواهد کرد و می یابد و قوایش مبدل خواهد شد.  
در کتاب «هفتاد و سه ملت» فرقه فوق به صورت حبیبیه ذکر شده است. در این کتاب اعتقاد حبیبیه بیان می‌شود که: من شرب کاس المحبة، سقط عنه العباده. یعنی هر کسی که شراب محبت حق بنوشد، دل و جانش به دوستی و عشق عالم علوی در جوش و خروش آید و به نوافل و عبادات بدان حضرت تقرب یابد و چون با سعادت هم قرین شود. خداوند وی را به دوستی قبول خواهد کرد و صفاتش به نیکی تغییر خواهد کرد و می یابد و قوایش مبدل خواهد شد.  
==استناد حبیبیه به حدیث قدسی در اثبات مدعایشان==
== استناد حبیبیه به حدیث قدسی در اثبات مدعایشان ==
چنان‌که حدیث قدسی بر این ادعا گواه است: لا یزال العبد یتقرب الی بالنوافل حتی احبه فاذا احببته کنت له سمعا و بصرا و لسانا و یدا، فبی یسمع و بی یبصر و بی ینطق و بی یبطش... یعنی خداوند می‌فرماید: همیشه بنده من به وسیله نمازهای نافله به من نزدیک می‌شود تا این که او را دوست بدارم پس هر گاه به او علاقمند شدم، گوش و چشم و زبان و دست او می‌شوم در آن‌چه که می‌شنود و می‌بیند و سخن می‌گوید و کاری انجام می‌دهد. یعنی این‌که گوش او می‌شوم تا به وسیله من بشنود چشم او می‌شوم تا به وسیله من ببیند و زبان او می‌شوم تا به وسیله من سخن بگوید و دست او می‌شوم تا به وسیله من کارهایش را انجام دهد. و سقط عنه العباده و الارکان و در این هنگام بار تکلیف از روی دوش او برداشته می‌شود.<ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 150</ref>
چنان‌که حدیث قدسی بر این ادعا گواه است: لا یزال العبد یتقرب الی بالنوافل حتی احبه فاذا احببته کنت له سمعا و بصرا و لسانا و یدا، فبی یسمع و بی یبصر و بی ینطق و بی یبطش... یعنی خداوند می‌فرماید: همیشه بنده من به وسیله نمازهای نافله به من نزدیک می‌شود تا این که او را دوست بدارم پس هر گاه به او علاقمند شدم، گوش و چشم و زبان و دست او می‌شوم در آن‌چه که می‌شنود و می‌بیند و سخن می‌گوید و کاری انجام می‌دهد. یعنی این‌که گوش او می‌شوم تا به وسیله من بشنود چشم او می‌شوم تا به وسیله من ببیند و زبان او می‌شوم تا به وسیله من سخن بگوید و دست او می‌شوم تا به وسیله من کارهایش را انجام دهد. و سقط عنه العباده و الارکان و در این هنگام بار تکلیف از روی دوش او برداشته می‌شود.<ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 150</ref>


==علت نامگذاری==
== علت نامگذاری ==
خوارزمی می‏‌نویسد: ایشان را از آن جهت «حبیبیه» نامیدند که خداوند را به دلیل طمع بهشت یا ترس از دوزخ عبادت نمی‌کنند، بلکه خداوند را از روی عشق و دوستی می‌پرستند. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 150 با ویرایش گسترده و اصلاح و مناسب سازی عبارات.</ref> <ref>هفتاد و سه ملت یا اعتقادات مذاهب، تصحیح دکتر محمد جواد مشکور، چاپ تهران، سال 1341 شمسی، ص 27 و 28.</ref> <ref>خوارزمی ابو عبدالله محمد بن احمد، مفاتیح العلوم، چاپ لندن، ص 20</ref>
خوارزمی می‏‌نویسد: ایشان را از آن جهت «حبیبیه» نامیدند که خداوند را به دلیل طمع بهشت یا ترس از دوزخ عبادت نمی‌کنند، بلکه خداوند را از روی عشق و دوستی می‌پرستند. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 150 با ویرایش گسترده و اصلاح و مناسب سازی عبارات.</ref> <ref>هفتاد و سه ملت یا اعتقادات مذاهب، تصحیح دکتر محمد جواد مشکور، چاپ تهران، سال 1341 شمسی، ص 27 و 28.</ref> <ref>خوارزمی ابو عبدالله محمد بن احمد، مفاتیح العلوم، چاپ لندن، ص 20</ref>


==پانویس==  
== پانویس ==  


 
[[رده:فرق و مذاهب]]
[[رده: فرق و مذاهب]]
[[رده:صوفیه]]
[[رده: صوفیه]]
۴٬۹۳۳

ویرایش