شاذلیه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۴: خط ۱۴:
سفرهای بسیار و دیدار جمع کثیری از مشایخ و بزرگان تصوف موجبات آشنایی بیشتر آنان با ابوالحسن شاذلی و عقاید او را فراهم آورد. پس از وی شاگردان متعددش که برخی آنان را چهل نفر دانسته‌اند و همچنین بزرگان این سلسله؛ به نشر طریقتش پرداختند.
سفرهای بسیار و دیدار جمع کثیری از مشایخ و بزرگان تصوف موجبات آشنایی بیشتر آنان با ابوالحسن شاذلی و عقاید او را فراهم آورد. پس از وی شاگردان متعددش که برخی آنان را چهل نفر دانسته‌اند و همچنین بزرگان این سلسله؛ به نشر طریقتش پرداختند.


[[ابوالعباس مرسی]]؛ خلیفه و شاگرد تراز اول او، [[ابن عطاءالله سکندری]]، [[ابن عجیبه]] و نیز [[احمد الزروق]] نقشی ویژه دراین‌باره ایفا کردند.
[[ابوالعباس مرسی]]؛ خلیفه و شاگرد تراز اول او، [[ابن عطاءالله سکندری]]، [[ابن عجیبه]] و نیز [[احمد الزروق]] نقشی ویژه دراین‌باره ایفا کردند.<ref>[https://urd.ac.ir/fa/cont/7339/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D8%B7%D9%88%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D8%B0%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86 برگرفته از سایت: urd.ac.ir]</ref>


=انشعابات طریقت شاذلیه=
=انشعابات طریقت شاذلیه=

نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۵

"""شاذلیه""" یکی از بزرگ‌ترین طریقت‌های صوفیانه شمال آفریقا است که بسیاری از مسلمانان آن دیار بدان گرایش یافته‌اند.[۱]

بنیان گذار طریقت شاذلیه

ابوالحسن شاذلی در اوایل قرن هفتم هجری با بیان طریقتش در جهت ایجاد تحولی اساسی در تصوف زمان خود، گامی بزرگ برداشت. ابوالحسن شاذلی را می‌توان تربیت‌یافته دو صوفی به نام زمان خویش یعنی احمد رفاعی و عبدالقادر گیلانی؛ و شاذلیه را از انشعابات طریقت معروفیه دانست.[۲]

دلیل ایجاد طریقت شاذلیه

وی به روش و منطق سلوک صوفیانی که در دوران معاصرش زیست داشتند انتقاد داشت. مسائلی چون رهبانیت، تبتل، ریاضت، ملاک و میزان در مشاهدات عرفانی، سماع، دیانت و شریعت و اسقاط تکلیف در تصوف، شغل و پیشه، زی و پوشش صوفیان، بیشترین سهم را دراین‌باره داشت. وی با ارائه مسیر و طریقی نو در سلوک، اصلاح گری خویش را آغاز کرد.[۳]

اصول طریقتی شاذلیه

طریق صحو، دستور به شغل و کار، عدم خروج از اعتدال، پایبندی به دستورات شرع و دین‌مداری، پرهیز از توجه به امور خارق العادة و کرامات، سلوک در طریق محبت و زهد، پرهیز از ریاضات طاقت‌فرسا و ... ازجمله اصول طریقتی شاذلیه است.[۴]

نشر طریقت شاذلیه

سفرهای بسیار و دیدار جمع کثیری از مشایخ و بزرگان تصوف موجبات آشنایی بیشتر آنان با ابوالحسن شاذلی و عقاید او را فراهم آورد. پس از وی شاگردان متعددش که برخی آنان را چهل نفر دانسته‌اند و همچنین بزرگان این سلسله؛ به نشر طریقتش پرداختند.

ابوالعباس مرسی؛ خلیفه و شاگرد تراز اول او، ابن عطاءالله سکندری، ابن عجیبه و نیز احمد الزروق نقشی ویژه دراین‌باره ایفا کردند.[۵]

انشعابات طریقت شاذلیه

این طریقت در طی قرون متمادی دستخوش تغییرات فراوانی شده که پدید آمدن بیش از 100 انشعاب در شاذلیه فقط بخشی از آن است. درقاویه، وزانیه، علاویه، عزمیه، سنوسیه و مریمیه را می‌توان از مهم‌ترین انشعابات طریقت شاذلیه دانست.

برخی دیگر از انشعابات شاذلیه عبارتند از:

1. الطریقة الحسینیة الشاذلیة

2. الطریقة الحصافیة الشاذلیة

3. الطریقة الخطیبیة الشاذلیة

4. الطریقة المحمدیة الشاذلیة

5. الطریقة الجوهریة الشاذلیة

6. الطریقة الحامدیة الشاذلیة

7. الطریقة الحسینیة الشاذلیة

8. الطریقة السلامیة الشاذلیة

9. الطریقة العروسیة الشاذلیة

10. الطریقة البکریة الشاذلیة

11. الطریقة العفیفیة الشاذلیة

12. الطریقة الفاسیة الشاذلیة

13. الطریقة الصدیقیة الشاذلیة

14. الطریقة الحبیبیة الشاذلیة

15. الطریقة العزمیة الشاذلیة

16. الطریقة العفیفیة الهاشمیة الشاذلیة

17. الطریقة الهاشمیة المدنیة الشاذلیة

18. الطریقة الفیضیة الشاذلیة

19. الطریقة القاوقجیة الشاذلیة

20. الطریقة المدنیة الشاذلیة

منابع