سید محمدحسین طباطبایی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۹: خط ۱۹:
|-
|-
|مدفن
|مدفن
|قم - حرم حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها)
|قم - حرم حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها)
|-
|-
|استادان
|استادان
خط ۵۳: خط ۵۳:
|}
|}
</div>
</div>
سید محمدحسین طباطبایی متولد 23 اسفند ۱۲۸۱ شمسی در شهر [[تبریز]] و درگذشته در تاریخ ۲۴ آبان ۱۳۶۰ در شهر [[قم]] معروف به علامه طباطبایی؛ مفسر، فلیسوف، اصولی، فقیه، عارف و اسلام‌شناس ایرانی بود. وی از مدرسان حوزهٔ علمیه قم و از عالمان تأثیرگذار شیعه در فضای فکری و مذهبی ایران در قرن معاصر به‌شمار می‌آمد. وی نویسندۀ [[تفسیر المیزان]]، و کتاب‌های فلسفی [[بدایة الحکمة]] و [[نهایة الحکمة]]، و اصول فلسفه و روش رئالیسم است.
ایشان در حوزۀ علمیۀ قم به جای اشتغال به فقه و اصول، درس تفسیر قرآن و فلسفه برقرار کرد که این کار او موجب رونق تفسیر در حوزۀ قم شد. روش تفسیری او [[تفسیر قرآن به قرآن]] بود.
==زندگی‌نامه==
علامه، سید محمد حسین طباطبایى، فرزند سید محمد قاضى طباطبایى، در روز 29 ذى‌حجه سال 1321 قمری، برابر با اسفند سال 1282 شمسی، در شهر تبریز، در خاندانى که به علم و فضل و پارسایى شهره بودند، دیده به جهان گشود. نسب وى، از طرف پدر، به حضرت امام حسن مجتبى (علیه‌السلام) و از طرف مادر، به حضرت امام حسین (علیه‌السلام) مى‌رسد. در پنج سالگى، مادر را و در نه سالگى، پدر را از دست داد و وصى پدرش، مرد و زنى را به پرستارى از او و تنها برادرش، سید محمد حسن گمارد. نه ساله بود که در کنار برادر، به آموختن قرآن و کتب مقدماتى، مانند« گلستان»،« بوستان»،« نصاب الصبیان»،« اخلاق ناصرى»،«انوار سهیلى»، «تاریخ عجم»، «منشآت امیر نظام» و«ارشاد الحساب»، در نزد ادیبى لایق، به نام شیخ محمد على سرائى پرداخت و همه اینها را در مدت شش سال (از سال 1290 شمسی تا سال 1296 شمسی) فراگرفت؛ علاوه بر اینها، زیر نظر استاد، میرزا علینقى خطاط، به یادگیرى فنون خوش‌نویسى همت نهاد.

نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۵۰

سید محمدحسین طباطبایی
سید محمدحسین طباطبایی
نام سید محمدحسین طباطبایی
لقب آیت الله؛

علامه.

زادروز 23 اسفند 1281 شمسی
زادگاه ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز - روستای شادباد مشایخ
وفات ایران - قم
مدفن قم - حرم حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها)
استادان محمد حسین نایینی؛

محمد حسین غروی اصفهانی؛
سید علی قاضی طباطبایی.

شاگردان حسن حسن زاده آملی؛

عبدالله جوادی آملی؛
ناصر مکارم شیرازی
محمد تقی مصباح یزدی؛
جعفر سبحانی؛
سیدموسی صدر؛
حسین نوری همدانی؛
مرتضی مطهری؛
ابراهیم امینی؛
غلامحسین ابراهیمی دینانی؛
سید محمد حسین حسینی تهرانی؛
سیدعزالدین حسینی زنجانی؛
سیدمحمد حسینی بهشتی؛
محمد صادقی تهرانی.

برخی آثار تفسیر المیزان؛

شیعه در اسلام؛
بدایة الحکمة؛
نهایة الحکمة؛
اصول فلسفه و روش رئالیسم و ...

دین اسلام - شیعه

سید محمدحسین طباطبایی متولد 23 اسفند ۱۲۸۱ شمسی در شهر تبریز و درگذشته در تاریخ ۲۴ آبان ۱۳۶۰ در شهر قم معروف به علامه طباطبایی؛ مفسر، فلیسوف، اصولی، فقیه، عارف و اسلام‌شناس ایرانی بود. وی از مدرسان حوزهٔ علمیه قم و از عالمان تأثیرگذار شیعه در فضای فکری و مذهبی ایران در قرن معاصر به‌شمار می‌آمد. وی نویسندۀ تفسیر المیزان، و کتاب‌های فلسفی بدایة الحکمة و نهایة الحکمة، و اصول فلسفه و روش رئالیسم است. ایشان در حوزۀ علمیۀ قم به جای اشتغال به فقه و اصول، درس تفسیر قرآن و فلسفه برقرار کرد که این کار او موجب رونق تفسیر در حوزۀ قم شد. روش تفسیری او تفسیر قرآن به قرآن بود.

زندگی‌نامه

علامه، سید محمد حسین طباطبایى، فرزند سید محمد قاضى طباطبایى، در روز 29 ذى‌حجه سال 1321 قمری، برابر با اسفند سال 1282 شمسی، در شهر تبریز، در خاندانى که به علم و فضل و پارسایى شهره بودند، دیده به جهان گشود. نسب وى، از طرف پدر، به حضرت امام حسن مجتبى (علیه‌السلام) و از طرف مادر، به حضرت امام حسین (علیه‌السلام) مى‌رسد. در پنج سالگى، مادر را و در نه سالگى، پدر را از دست داد و وصى پدرش، مرد و زنى را به پرستارى از او و تنها برادرش، سید محمد حسن گمارد. نه ساله بود که در کنار برادر، به آموختن قرآن و کتب مقدماتى، مانند« گلستان»،« بوستان»،« نصاب الصبیان»،« اخلاق ناصرى»،«انوار سهیلى»، «تاریخ عجم»، «منشآت امیر نظام» و«ارشاد الحساب»، در نزد ادیبى لایق، به نام شیخ محمد على سرائى پرداخت و همه اینها را در مدت شش سال (از سال 1290 شمسی تا سال 1296 شمسی) فراگرفت؛ علاوه بر اینها، زیر نظر استاد، میرزا علینقى خطاط، به یادگیرى فنون خوش‌نویسى همت نهاد.