سوره آل عمران: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۹: خط ۴۹:
=علت نام‌گذاری=
=علت نام‌گذاری=


* «سوره آل عمران»؛ منظور از [[عمران]] در اين سوره پدر [[حضرت مريم(س)]] مي‌باشد زيرا که در اين سوره از آيه سي‌وپنج تا پنجاه‌وپنج در مورد قصه حضرت مريم(س) و حضرت عيسی (ع) صحبت شده است و اسمی از [[حضرت موسی(ع)]] نيامده است<ref>الموسوعة القرآنية، خصائص‌السور،ج 2، ص 4.</ref>.
* «سوره آل عمران»؛ منظور از [[عمران]] در اين سوره پدر [[حضرت مريم(س)]] میباشد زيرا که در اين سوره از آيه سیوپنج تا پنجاه‌وپنج در مورد قصه حضرت مريم(س) و حضرت عيسی (ع) صحبت شده است و اسمی از [[حضرت موسی(ع)]] نيامده است<ref>الموسوعة القرآنية، خصائص‌السور،ج 2، ص 4.</ref>.
* «سوره زهراء»؛ سوره آل عمران به همراه [[سوره بقره]] زهراوين نام‌گذاری شده‌اند<ref>الدر المنثور فی التفسير بالمأثور، ج1، ص 18.</ref> يعنی دو سوره نوراني<ref>بصائر ذوی التميز فی لطائف کتاب العزيز، ج1، ص 134.</ref>.
* «سوره زهراء»؛ سوره آل عمران به همراه [[سوره بقره]] زهراوين نام‌گذاری شده‌اند<ref>الدر المنثور فی التفسير بالمأثور، ج1، ص 18.</ref> يعنی دو سوره نوراني<ref>بصائر ذوی التميز فی لطائف کتاب العزيز، ج1، ص 134.</ref>.
* «سوره طيبه»؛ سعيد بن منصور در سنن خود از ابوعطاف نقل کرده است که اسم اين سوره طيبه است<ref>سنن سعيد بن منصور، جلد 3، ص 1138 (تفسير سوره آل عمران).</ref>. تفسير القاسمی علت اين نام‌گذاری را به خاطر اينکه برخی اوصاف افراد پاکيزه را در آيه‌ای آورده است عنوان کرده است<ref>تفسير القاسمی المسمی حقائق التاويل، ج 2، ص 253.</ref>. الصَّابِرينَ وَ الصَّادِقينَ وَ الْقانِتينَ وَ الْمُنْفِقينَ وَ الْمُسْتَغْفِرينَ بِالْأَسْحارِ<ref>آل عمران، آيه117</ref>.
* «سوره طيبه»؛ سعيد بن منصور در سنن خود از ابوعطاف نقل کرده است که اسم اين سوره طيبه است<ref>سنن سعيد بن منصور، جلد 3، ص 1138 (تفسير سوره آل عمران).</ref>. تفسير القاسمی علت اين نام‌گذاری را به خاطر اينکه برخی اوصاف افراد پاکيزه را در آيه‌ای آورده است عنوان کرده است<ref>تفسير القاسمی المسمی حقائق التاويل، ج 2، ص 253.</ref>. الصَّابِرينَ وَ الصَّادِقينَ وَ الْقانِتينَ وَ الْمُنْفِقينَ وَ الْمُسْتَغْفِرينَ بِالْأَسْحارِ<ref>آل عمران، آيه117</ref>.
* «سوره کنز»؛ به خاطر حديثی از [[ابن‌مسعود]] که سوره آل عمران را گنج ناميده است. «نعم كنز الصعلوك سورة آل عمران يقوم بها فی آخر الليل<ref>الجامع لأحکام القرآن، ج 4، ص 2</ref>» . يا به خاطر دربرداشتن اسرار عيسويه<ref>تفسير القاسمی المسمی حقائق التاويل، ج 2، ص 253.</ref>.
* «سوره کنز»؛ به خاطر حديثی از [[ابن‌مسعود]] که سوره آل عمران را گنج ناميده است. «نعم كنز الصعلوك سورة آل عمران يقوم بها فی آخر الليل<ref>الجامع لأحکام القرآن، ج 4، ص 2</ref>» . يا به خاطر دربرداشتن اسرار عيسويه<ref>تفسير القاسمی المسمی حقائق التاويل، ج 2، ص 253.</ref>.
* «سوره امان»؛ به خاطر اينکه هر کسی به آنچه که در سوره آل عمران است تمسک بجويد از اشتباه در موردش ايمن مي‌ماند<ref>همان</ref>.
* «سوره امان»؛ به خاطر اينکه هر کسی به آنچه که در سوره آل عمران است تمسک بجويد از اشتباه در موردش ايمن میماند<ref>همان</ref>.
* «سوره مجادله»؛ به خاطر نزول بيش از هشتاد آيه از سوره آل عمران در مورد مجادله [[پيامبر(ص)]] با نصارای نجران<ref>همان</ref>.
* «سوره مجادله»؛ به خاطر نزول بيش از هشتاد آيه از سوره آل عمران در مورد مجادله [[پيامبر(ص)]] با نصارای نجران<ref>همان</ref>.
* «سوره استغفار»؛ به خاطر آيۀ هفده سوره آل عمران که مي فرمايد: وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحار<ref>همان</ref>.
* «سوره استغفار»؛ به خاطر آيۀ هفده سوره آل عمران که مي فرمايد: وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحار<ref>همان</ref>.
خط ۸۲: خط ۸۲:
==امان برای گذشتن از پل دوزخ==
==امان برای گذشتن از پل دوزخ==


[[ابي‌بن‌كعب]] از رسول‌اكرم(ص) نقل كرده است كه فرمود: «هر كس سوره آل عمران را بخواند خداوند به هر آيه اى امانى براى گذشت از پل [[دوزخ]] به او عطا مي‌كند».
[[ابیبن‌كعب]] از رسول‌اكرم(ص) نقل كرده است كه فرمود: «هر كس سوره آل عمران را بخواند خداوند به هر آيه اى امانى براى گذشت از پل [[دوزخ]] به او عطا میكند».


==درود فرشتگان==
==درود فرشتگان==


[[ابن‌عباس]] مي‌گويد: پيامبر(ص) فرمود: «هر كه سوره آل عمران را در [[روز جمعه]] بخواند تا وقتى كه خورشيد غروب كند خدا و [[فرشتگان]] براى او درود مى فرستند».
[[ابن‌عباس]] میگويد: پيامبر(ص) فرمود: «هر كه سوره آل عمران را در [[روز جمعه]] بخواند تا وقتى كه خورشيد غروب كند خدا و [[فرشتگان]] براى او درود مى فرستند».


==نور و سايه در قيامت==
==نور و سايه در قيامت==


بريده مي‌گويد: [[نبى اكرم(ص)]] فرمود: «[[سوره بقره]] و سوره آل عمران را ياد بگيريد زيرا آنها دو نور هستند و در [[روز قيامت]] براى كسى كه آنها را بداند مانند دو ابر يا دو پرده يا دو صف از پرندگان بر او سايه مى اندازند<ref>ترجمه تفسير مجمع‌البيان، ج3، ص 222</ref>».
بريده میگويد: [[نبى اكرم(ص)]] فرمود: «[[سوره بقره]] و سوره آل عمران را ياد بگيريد زيرا آنها دو نور هستند و در [[روز قيامت]] براى كسى كه آنها را بداند مانند دو ابر يا دو پرده يا دو صف از پرندگان بر او سايه مى اندازند<ref>ترجمه تفسير مجمع‌البيان، ج3، ص 222</ref>».


==تاثير در باروري==
==تاثير در باروري==


در روايتی پيامبر اكرم(ص) فرموده اند اگر سوره آل عمران به زعفران نوشته شود و زنى كه حمل بر نمي‌دارد با خود همراه كند به اذن خداوند حامله گردد و اگر آنرا بر درخت يا نخلى ببندند ميوه آن درخت بسيار شود و اگر شخصى كه معيشت او به سختى مي‌گذرد با زعفران بنويسد و همراه خود كند خداوند او را گشايشى دهد و روزى او را برساند<ref>تفسير جامع، ج1، ص 406</ref>.
در روايتی پيامبر اكرم(ص) فرموده اند اگر سوره آل عمران به زعفران نوشته شود و زنى كه حمل بر نمیدارد با خود همراه كند به اذن خداوند حامله گردد و اگر آنرا بر درخت يا نخلى ببندند ميوه آن درخت بسيار شود و اگر شخصى كه معيشت او به سختى میگذرد با زعفران بنويسد و همراه خود كند خداوند او را گشايشى دهد و روزى او را برساند<ref>تفسير جامع، ج1، ص 406</ref>.


=محل و زمان نزول=
=محل و زمان نزول=
خط ۱۰۳: خط ۱۰۳:
=فضای نزول=
=فضای نزول=


نزول سوره آل‌عمران در سال چهارم هجری و پس از سوره انفال در هنگامی بود كه پيش از آن حكومت پيامبر(ص) به خاطر تشريع قوانين و مقررات جامعه اسلامی و پيروزی در جنگ بدر، تا حدودی استقرار يافته و مسلمانان را در موقعيت ممتازی قرار داده بود. همين امر هشداری جدی برای دشمنان اسلام به حساب مي‌آمد<ref>الفرقان فی تفسير القرآن بالقرآن، ج 5، ص 9</ref>.
نزول سوره آل‌عمران در سال چهارم هجری و پس از سوره انفال در هنگامی بود كه پيش از آن حكومت پيامبر(ص) به خاطر تشريع قوانين و مقررات جامعه اسلامی و پيروزی در جنگ بدر، تا حدودی استقرار يافته و مسلمانان را در موقعيت ممتازی قرار داده بود. همين امر هشداری جدی برای دشمنان اسلام به حساب میآمد<ref>الفرقان فی تفسير القرآن بالقرآن، ج 5، ص 9</ref>.


از سويی شکست مسلمانان در جنگ احد، دشمنان اسلام از يهوديان، مسيحيان و مشركان را نسبت به مقابله با اسلام بي‌باک‌تر کرد و هر كدام به گونه اى در صدد خاموش كردن نور اسلام برآمدند. پس از اين شکست عبرت آموز، [[قريش]] و ديگر احزاب مشرك عرب به يك صف درآمدند تا ضربه نهايى را (در [[خندق]]) فرود آورند. اهل كتاب، از يهوديان متن جزيره گرفته تا مسيحيان حاشيه آن، هماهنگ شدند تا با احتجاج‌ها و جدال‌ها و تشكيك‌ها، ضربه‌ای فكرى و روحى به مسلمانان بزنند<ref>پرتوى از قرآن، ج 5، ص6</ref>، و از طرف ديگر دو امپراتورى بزرگِ آن زمان، يعنی [[ايران]] و [[روم]] نيز نسبت به حکومت نوپاى اسلام حساس شده بودند<ref>الميزان فی تفسير القرآن، ج 3، ص6</ref>.
از سويی شکست مسلمانان در جنگ احد، دشمنان اسلام از يهوديان، مسيحيان و مشركان را نسبت به مقابله با اسلام بیباک‌تر کرد و هر كدام به گونه اى در صدد خاموش كردن نور اسلام برآمدند. پس از اين شکست عبرت آموز، [[قريش]] و ديگر احزاب مشرك عرب به يك صف درآمدند تا ضربه نهايى را (در [[خندق]]) فرود آورند. اهل كتاب، از يهوديان متن جزيره گرفته تا مسيحيان حاشيه آن، هماهنگ شدند تا با احتجاج‌ها و جدال‌ها و تشكيك‌ها، ضربه‌ای فكرى و روحى به مسلمانان بزنند<ref>پرتوى از قرآن، ج 5، ص6</ref>، و از طرف ديگر دو امپراتورى بزرگِ آن زمان، يعنی [[ايران]] و [[روم]] نيز نسبت به حکومت نوپاى اسلام حساس شده بودند<ref>الميزان فی تفسير القرآن، ج 3، ص6</ref>.


اين مطالب همگی بيانگر اين معناست که اين سوره در زمانی نازل شده است که مردم از يهودی و مسيحی و مشرك همه بر عليه اسلام قيام كرده بودند و مسلمانان به شدت در حال دفاع از حوزه دين بودند و لحظه اى امنيت نداشتند. از اين رو بايد همه توان خود را برای مقابله با آنان بسيج مي‌کردند<ref>همان</ref>. در اين هنگام سوره مبارکه آل‌عمران نازل شد و راه مقابله با دشمنان را به مؤمنان يادآور شد. با توجه به فضای نزول سوره آل‌عمران، مي‌توان «بيان راهکارهای ايجاد و تقويت انسجام درونی جامعه دينی و کسب آمادگی لازم برای مقابله با دشمنان نظامی و فرهنگي» را مقصود و غرض اصلی سوره دانست. اين مقصود را بسياری از مفسران برگزيده‌اند و آن را با عبارت‌های مختلف بيان کرده‌اند<ref>الموسوعة القرآنية، خصائص‌السور، ج 2، ص23؛ مواهب‌الرحمان فی تفسير القرآن، ج 5، ص5 ؛ تفسير أحسن‌الحديث، ج 2، ص3.</ref>.
اين مطالب همگی بيانگر اين معناست که اين سوره در زمانی نازل شده است که مردم از يهودی و مسيحی و مشرك همه بر عليه اسلام قيام كرده بودند و مسلمانان به شدت در حال دفاع از حوزه دين بودند و لحظه اى امنيت نداشتند. از اين رو بايد همه توان خود را برای مقابله با آنان بسيج میکردند<ref>همان</ref>. در اين هنگام سوره مبارکه آل‌عمران نازل شد و راه مقابله با دشمنان را به مؤمنان يادآور شد. با توجه به فضای نزول سوره آل‌عمران، میتوان «بيان راهکارهای ايجاد و تقويت انسجام درونی جامعه دينی و کسب آمادگی لازم برای مقابله با دشمنان نظامی و فرهنگي» را مقصود و غرض اصلی سوره دانست. اين مقصود را بسياری از مفسران برگزيده‌اند و آن را با عبارت‌های مختلف بيان کرده‌اند<ref>الموسوعة القرآنية، خصائص‌السور، ج 2، ص23؛ مواهب‌الرحمان فی تفسير القرآن، ج 5، ص5 ؛ تفسير أحسن‌الحديث، ج 2، ص3.</ref>.


=ويژگى=
=ويژگى=

نسخهٔ ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۶

Ambox clock.svg


نویسنده این صفحه در حال ویرایش عمیق است.

یکی از نویسندگان مداخل ویکی وحدت مشغول ویرایش در این صفحه می باشد. این علامت در اینجا درج گردیده تا نمایانگر لزوم باقی گذاشتن صفحه در حال خود است. لطفا تا زمانی که این علامت را نویسنده کنونی بر نداشته است، از ویرایش این صفحه خودداری نمائید.
آخرین مرتبه این صفحه در

سوره آل عمران
نام سوره آل عمران
شماره سوره ۳
جزء ۳ و ۴
ترتیب نزول ۸۹
مکی/مدنی مدنی
تعداد آیات ۲۰۰
تعداد کلمات ۳۵۰۸
تعداد حروف ۱۴۹۸۴

سوره آل عمران که ۲۰۰ آیه دارد و در سال سوم هجرت در مدینه نازل شده است از توحید و مقاومت در برابر دشمنان و مردم شناسى و در رابطه با جنگ بدر و احد و زندگى مسلمین در آن فراز و نشیب ها، سخن می ‏گوید. در بخشى هم ولادت حضرت مریم و حضرت عیسى و نصارى و مجادله با اهل کتاب مطرح است و از شیوه‏ هاى عمل مخالفان و مخالفت‏ هاى یهودیان هم سخن به میان آمده است و در کل، بشارتى براى اصحاب پیامبر است.

مفهوم کلی سوره

سيرى در زندگى مريم و عيسى؛ مبارزه اى منطقى با يهود و مسيحيت؛ حقايقى در مورد جهان و عوامل انحراف از حق؛ عبرت آموزى از شكست ها و پيروزى ها[۱].

اسامی دیگر سوره

آل عمران، زهراء، طيبة، کنز، امان، مجادله، استغفار، معينه[۲].

علت نام‌گذاری

  • «سوره آل عمران»؛ منظور از عمران در اين سوره پدر حضرت مريم(س) میباشد زيرا که در اين سوره از آيه سیوپنج تا پنجاه‌وپنج در مورد قصه حضرت مريم(س) و حضرت عيسی (ع) صحبت شده است و اسمی از حضرت موسی(ع) نيامده است[۳].
  • «سوره زهراء»؛ سوره آل عمران به همراه سوره بقره زهراوين نام‌گذاری شده‌اند[۴] يعنی دو سوره نوراني[۵].
  • «سوره طيبه»؛ سعيد بن منصور در سنن خود از ابوعطاف نقل کرده است که اسم اين سوره طيبه است[۶]. تفسير القاسمی علت اين نام‌گذاری را به خاطر اينکه برخی اوصاف افراد پاکيزه را در آيه‌ای آورده است عنوان کرده است[۷]. الصَّابِرينَ وَ الصَّادِقينَ وَ الْقانِتينَ وَ الْمُنْفِقينَ وَ الْمُسْتَغْفِرينَ بِالْأَسْحارِ[۸].
  • «سوره کنز»؛ به خاطر حديثی از ابن‌مسعود که سوره آل عمران را گنج ناميده است. «نعم كنز الصعلوك سورة آل عمران يقوم بها فی آخر الليل[۹]» . يا به خاطر دربرداشتن اسرار عيسويه[۱۰].
  • «سوره امان»؛ به خاطر اينکه هر کسی به آنچه که در سوره آل عمران است تمسک بجويد از اشتباه در موردش ايمن میماند[۱۱].
  • «سوره مجادله»؛ به خاطر نزول بيش از هشتاد آيه از سوره آل عمران در مورد مجادله پيامبر(ص) با نصارای نجران[۱۲].
  • «سوره استغفار»؛ به خاطر آيۀ هفده سوره آل عمران که مي فرمايد: وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحار[۱۳].
  • «سوره معينه»؛ اين اسم را ابو حيان در تفسيرش آورده است اما علت خاصی برايش ذکر نشده است[۱۴].

اهداف و آموزه‌ها

مهمترين اهداف سوره آل عمران عبارتند از:

  • بيان حقيقت دربارۀ جهان بزرگ؛
  • بيان عوامل انحراف مردم از معرفت حق و عمل به آن؛
  • بيان گويايى از زندگى مريم و تولد عيسى(ع) و برخى پيامبران ديگر؛
  • مبارزۀ منطقى با يهوديان، مسيحيان و مشركان؛
  • بيان آموزه هاى تربيتى پيروزى و شكست در جنگ بدر و احد[۱۵].

محتوا و موضوعات

محورهاى اصلى بحثهاى سوره آل عمران، موارد زير است:

  • بخش مهمى از آن از توحيد و صفات خداوند و معاد و معارف اسلامى بحث مى كند؛
  • بخش ديگرى پيرامون جهاد و دستورات مهم و ظريفى در اين زمينه و همچنين درسهاى عبرتى كه در دو غزوه مهم اسلامى (بدر و احد) بود سخن مى گويد، و همچنين شرح امدادهاى الهى نسبت به مؤمنان و حيات جاويدان شهيدان راه خدا؛
  • در قسمتى از اين سوره، به يك سلسله احكام اسلامى در زمينه لزوم وحدت صفوف مسلمين و خانه كعبه و فريضه حج و امر به معروف و نهى از منكر و تولى و تبرى (دوستى با دوستان حق و دشمنى با دشمنان حق) و مساله امانت، و انفاق در راه خدا و ترك دروغ و مقاومت و پايمردى در مقابل دشمن و صبر و شكيبايى در مقابل مشكلات و آزمايشهاى مختلف الهى و ذكر خداوند در هر حال، اشارات پر معنايى شده است؛
  • براى تكميل اين بحثها، بخشى از تاريخ انبياء از جمله: آدم و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و ساير انبياء عليهم‌السلام و داستان مريم عليهاالسلام و مقامات اين زن بزرگ، و توطئه هاى پيروان متمرد حضرت موسى و عيسی عليهماالسلام در برابر اسلام، نيز ذكر شده است.
  • مطالب سوره آل عمران چنان به هم مربوط و هماهنگ است كه گويى همۀ آنها يك جا نازل شده است[۱۶].

فضائل، خواص و ثواب قرائت

امان برای گذشتن از پل دوزخ

ابیبن‌كعب از رسول‌اكرم(ص) نقل كرده است كه فرمود: «هر كس سوره آل عمران را بخواند خداوند به هر آيه اى امانى براى گذشت از پل دوزخ به او عطا میكند».

درود فرشتگان

ابن‌عباس میگويد: پيامبر(ص) فرمود: «هر كه سوره آل عمران را در روز جمعه بخواند تا وقتى كه خورشيد غروب كند خدا و فرشتگان براى او درود مى فرستند».

نور و سايه در قيامت

بريده میگويد: نبى اكرم(ص) فرمود: «سوره بقره و سوره آل عمران را ياد بگيريد زيرا آنها دو نور هستند و در روز قيامت براى كسى كه آنها را بداند مانند دو ابر يا دو پرده يا دو صف از پرندگان بر او سايه مى اندازند[۱۷]».

تاثير در باروري

در روايتی پيامبر اكرم(ص) فرموده اند اگر سوره آل عمران به زعفران نوشته شود و زنى كه حمل بر نمیدارد با خود همراه كند به اذن خداوند حامله گردد و اگر آنرا بر درخت يا نخلى ببندند ميوه آن درخت بسيار شود و اگر شخصى كه معيشت او به سختى میگذرد با زعفران بنويسد و همراه خود كند خداوند او را گشايشى دهد و روزى او را برساند[۱۸].

محل و زمان نزول

سوره آل عمران در مدينه بر پيامبر اسلام(ص) نازل شده است[۱۹]. از آن جا كه سوره آل عمران بعد از سوره انفال و قضاياى جنگ «بدر» و «احد» و «حمراءالاسد» و قبل از سوره احزابجنگ احزاب كه در سال پنجم اتفاق افتاد[۲۰]) فرود آمده، مى توان گفت كه اين سوره حدود سال چهارم هجرى نازل شده است[۲۱].

فضای نزول

نزول سوره آل‌عمران در سال چهارم هجری و پس از سوره انفال در هنگامی بود كه پيش از آن حكومت پيامبر(ص) به خاطر تشريع قوانين و مقررات جامعه اسلامی و پيروزی در جنگ بدر، تا حدودی استقرار يافته و مسلمانان را در موقعيت ممتازی قرار داده بود. همين امر هشداری جدی برای دشمنان اسلام به حساب میآمد[۲۲].

از سويی شکست مسلمانان در جنگ احد، دشمنان اسلام از يهوديان، مسيحيان و مشركان را نسبت به مقابله با اسلام بیباک‌تر کرد و هر كدام به گونه اى در صدد خاموش كردن نور اسلام برآمدند. پس از اين شکست عبرت آموز، قريش و ديگر احزاب مشرك عرب به يك صف درآمدند تا ضربه نهايى را (در خندق) فرود آورند. اهل كتاب، از يهوديان متن جزيره گرفته تا مسيحيان حاشيه آن، هماهنگ شدند تا با احتجاج‌ها و جدال‌ها و تشكيك‌ها، ضربه‌ای فكرى و روحى به مسلمانان بزنند[۲۳]، و از طرف ديگر دو امپراتورى بزرگِ آن زمان، يعنی ايران و روم نيز نسبت به حکومت نوپاى اسلام حساس شده بودند[۲۴].

اين مطالب همگی بيانگر اين معناست که اين سوره در زمانی نازل شده است که مردم از يهودی و مسيحی و مشرك همه بر عليه اسلام قيام كرده بودند و مسلمانان به شدت در حال دفاع از حوزه دين بودند و لحظه اى امنيت نداشتند. از اين رو بايد همه توان خود را برای مقابله با آنان بسيج میکردند[۲۵]. در اين هنگام سوره مبارکه آل‌عمران نازل شد و راه مقابله با دشمنان را به مؤمنان يادآور شد. با توجه به فضای نزول سوره آل‌عمران، میتوان «بيان راهکارهای ايجاد و تقويت انسجام درونی جامعه دينی و کسب آمادگی لازم برای مقابله با دشمنان نظامی و فرهنگي» را مقصود و غرض اصلی سوره دانست. اين مقصود را بسياری از مفسران برگزيده‌اند و آن را با عبارت‌های مختلف بيان کرده‌اند[۲۶].

ويژگى

سوره آل عمران با حروف مقطعه شروع شده است و يکی از هفت سوره طولانی قرآن (سبع طوال) می باشد. اقوال در سبع طوال هم مختلف است به گفته بعضی سوره های بقره، آل عمران، نساء، مائدة، انعام، اعراف و أنفال به همراه توبه را سبع طوال می گويند ولی برخی ديگر هفتمی را يونس می دانند و معتقدند که انفال و توبه جزو آنها نيست (اين قول سعيد بن جبير می باشد)[۲۷]

روايت از رسول خدا(ص) نقل شده كه فرمود: خداوند هفت سوره طوال را به جاى تورات و سوره هاى مئين را به جاى انجيل و سوره هاى مثانى را به جاى زبور به من داد، و پروردگارم مرا با دادن سوره هاى مفصّل فزونى بخشيد[۲۸].

اين احتمال خيلى به ذهن نزديك مى رسد كه سوره آل عمران همه اش يكباره نازل شده باشد، براى اينكه آياتش كه دويست آيه است ظهورى روشن در بهم پيوستگى و انسجام دارد، و از اول تا به آخر متناسب با هم است، و پيداست كه همه اغراض آنها بهم مربوط است[۲۹].

پانویس

  1. تفسير قرآن مهر، ج 3، ص 21.
  2. البحر المحيط فی التفسير، ج3، ص9.
  3. الموسوعة القرآنية، خصائص‌السور،ج 2، ص 4.
  4. الدر المنثور فی التفسير بالمأثور، ج1، ص 18.
  5. بصائر ذوی التميز فی لطائف کتاب العزيز، ج1، ص 134.
  6. سنن سعيد بن منصور، جلد 3، ص 1138 (تفسير سوره آل عمران).
  7. تفسير القاسمی المسمی حقائق التاويل، ج 2، ص 253.
  8. آل عمران، آيه117
  9. الجامع لأحکام القرآن، ج 4، ص 2
  10. تفسير القاسمی المسمی حقائق التاويل، ج 2، ص 253.
  11. همان
  12. همان
  13. همان
  14. البحر المحيط فی التفسير، ج3، ص 9
  15. تفسير قرآن مهر، ج3، ص 24.
  16. تفسير نمونه، ج2، ص 408
  17. ترجمه تفسير مجمع‌البيان، ج3، ص 222
  18. تفسير جامع، ج1، ص 406
  19. ترجمه تفسير مجمع‌البيان، ج3، ص 222
  20. ر. ك مقاصد و اهداف قرآن، ص 57
  21. تفسير قرآن مهر، ج3، ص23
  22. الفرقان فی تفسير القرآن بالقرآن، ج 5، ص 9
  23. پرتوى از قرآن، ج 5، ص6
  24. الميزان فی تفسير القرآن، ج 3، ص6
  25. همان
  26. الموسوعة القرآنية، خصائص‌السور، ج 2، ص23؛ مواهب‌الرحمان فی تفسير القرآن، ج 5، ص5 ؛ تفسير أحسن‌الحديث، ج 2، ص3.
  27. المحرر الوجيز فى تفسير الكتاب العزيز، ج 3، ص 373 ، مفاتيح الأسرار و مصابيح الأبرار، ج 1، ص 30، جامع البيان فى تفسير القرآن، ج 1، ص 34.
  28. جامع البيان فى تفسير القرآن، ج 1، ص 34
  29. ترجمه تفسير الميزان، ج 3، ص: 4