سازمان ملل متحد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
(صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="wikiInfo">بندانگشتی|سازمان ملل متحد {| class="wikitable aboutAut...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
هنگامی که ویرانه‌های جنگ جهانی دوم همچنان از [[اروپا]] تا [[آفریقا]] و [[آسیا]] گسترده بود، ۵۱ کشور در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی منشور ملل متحد را امضا کردند تا نهادی به نام '''سازمان ملل متحد''' پایه‌گذاری شود؛ سازمانی که اهداف اولیه آن حفظ صلح و امنیت بین‌المللی، انجام اقدامات جمعی مؤثر برای جلوگیری و برطرف کردن تهدیدات علیه صلح و توسعه روابط دوستانه میان ملت‌ها بود.
<div class="wikiInfo">[[پرونده:سازمان_ملل.jpg|بندانگشتی|سازمان ملل متحد]]
<div class="wikiInfo">[[پرونده:سازمان_ملل.jpg|بندانگشتی|سازمان ملل متحد]]
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
خط ۱۷: خط ۱۸:
|}
|}
</div>
</div>
=تشکیل سازمان ملل متحد=
<br>
اصطلاح ملل متحد را نخستین بار [[فرانکلین روزولت]] رییس جمهوری [[آمریکا]] در جریان جنگ جهانی دوم برای اشاره به [[متفقین]] به کار برد. نخستین کاربرد رسمی این اصطلاح در بیانیه یکم ژانویه ۱۹۴۲ میلادی سازمان ملل متحد بود که در آن متفقین از مفاد منشور آتلانتیک پشتیبانی کرده بودند و از متفقین خواسته شد تا از صلح جداگانه با نیروهای محور خودداری کنند. در این زمان سندی با عنوان اعلامیه‌ ملل متحد ایجاد شد که ۲۶ کشور جهان از جمله ایران آن را امضا کردند و آمادگی خود را علیه جنگ اعلام کردند.
<br>
مطابق این سند در کنفرانس‌های [[مسکو]]، [[قاهره]] و [[تهران]] در ۱۹۴۳ میلادی اندیشه تشکیل سازمان ملل متحد جدی‌تر شد. از اوت تا اکتبر ۱۹۴۴ میلادی نمایندگان کشورهای آمریکا، [[شوروی]]، [[انگلیس]]، [[فرانسه]] و جمهوری [[چین]] در کنفرانس دامبارتن اوکس در ایالت واشنگتن دی سی، برروی برنامه‌های تشکیل سازمان ملل متحد مطالعه کردند. بیشتر مباحث این کنفرانس درباره نقش اعضای سازمان و شرایط دعوت از آنها بود. سپس در آوریل ۱۹۴۵ در کنفرانس سان فرانسیسکو، تکلیف حق وتو برای پنج عضو شورای امنیت تعیین شد. سرانجام در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی منشور ملل متحد به امضای۵۰ کشور رسید و سازمان ملل متحد به طور رسمی تشکیل شد.
<br>

نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۹

هنگامی که ویرانه‌های جنگ جهانی دوم همچنان از اروپا تا آفریقا و آسیا گسترده بود، ۵۱ کشور در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی منشور ملل متحد را امضا کردند تا نهادی به نام سازمان ملل متحد پایه‌گذاری شود؛ سازمانی که اهداف اولیه آن حفظ صلح و امنیت بین‌المللی، انجام اقدامات جمعی مؤثر برای جلوگیری و برطرف کردن تهدیدات علیه صلح و توسعه روابط دوستانه میان ملت‌ها بود.

سازمان ملل متحد
مقر سازمان ملل متحد منهتن، نیویورک سیتی، ایالات متحده آمریکا
زبان‌های رسمی سازمان ملل متحد عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، روسی
نوع سازمان بین‌دولتی
کشور‌های عضو ۱۹۳ کشور و ۲عضو ناظر
حاکمان دبیرکل سازمان ملل متحد / قائم‌مقام دبیرکل سازمان ملل متحد / رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد

تشکیل سازمان ملل متحد


اصطلاح ملل متحد را نخستین بار فرانکلین روزولت رییس جمهوری آمریکا در جریان جنگ جهانی دوم برای اشاره به متفقین به کار برد. نخستین کاربرد رسمی این اصطلاح در بیانیه یکم ژانویه ۱۹۴۲ میلادی سازمان ملل متحد بود که در آن متفقین از مفاد منشور آتلانتیک پشتیبانی کرده بودند و از متفقین خواسته شد تا از صلح جداگانه با نیروهای محور خودداری کنند. در این زمان سندی با عنوان اعلامیه‌ ملل متحد ایجاد شد که ۲۶ کشور جهان از جمله ایران آن را امضا کردند و آمادگی خود را علیه جنگ اعلام کردند.
مطابق این سند در کنفرانس‌های مسکو، قاهره و تهران در ۱۹۴۳ میلادی اندیشه تشکیل سازمان ملل متحد جدی‌تر شد. از اوت تا اکتبر ۱۹۴۴ میلادی نمایندگان کشورهای آمریکا، شوروی، انگلیس، فرانسه و جمهوری چین در کنفرانس دامبارتن اوکس در ایالت واشنگتن دی سی، برروی برنامه‌های تشکیل سازمان ملل متحد مطالعه کردند. بیشتر مباحث این کنفرانس درباره نقش اعضای سازمان و شرایط دعوت از آنها بود. سپس در آوریل ۱۹۴۵ در کنفرانس سان فرانسیسکو، تکلیف حق وتو برای پنج عضو شورای امنیت تعیین شد. سرانجام در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی منشور ملل متحد به امضای۵۰ کشور رسید و سازمان ملل متحد به طور رسمی تشکیل شد.