بسلمیه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ']]↵<references />' به ']]')
خط ۱۶: خط ۱۶:


[[رده: فرق و مذاهب]]
[[رده: فرق و مذاهب]]
<references />

نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۷

بسلمیه یا خلالیه از فرق «راوندیه» یعنی شیعیان آل عباس هستند.

موسس

موسس این فرقه شخصی به نام حفص بن سلیمان معروف به «ابوسلمه خلال» بود.

تاریخچه

از جمله افرادی که در تحکیم بخشی پایه‌های قدرت عباسیان در عراق نقش موثری داشت، حفص بن سلیمان معروف به «ابوسلمه خلال» بود. وی گرایش شیعی داشت و در ابتدا تصمیم داشت خلافت را به اولاد امام علی علیه‌السلام برگرداند. [۱]اما در این امر بین فرزندان عباس و فرزندان امام علی علیه‌السلام مردد بود. به همین دلیل دو نامه نوشت که خطاب یکی به عبدالله بن حسن بن حسن علیه‌السلام و خطاب دیگری به امام صادق علیه‌السلام بود تا با آنها بیعت کند. [۲]امام صادق علیه‌السلام با درایت خویش می‌‌دانست که ابوسلمه از شیعیان علوی استواری نیست. به همین دلیل در حضور پیک نامه ابوسلمه را سوازند و به آورنده نامه گفت که ابوسلمه شیعه شخص دیگری است، اما عبدالله بن حسن بدون دقت نظر پیام وی را پذیرفت و همین امر باعث بدبینی عباسیان و کشته شدن عبدالله و فرزندانش شد و [۳] پیش‌بینی امام صادق علیه‌السلام به واقعیت پیوست؛ زیرا هنوز پیک ابوسلمه به کوفه نرسیده بود که ابوسلمه با ابوعباس بیعت کرد و نیروهای خود را در اختیار وی گذاشت.[۴] اما تزلزل ابوسلمه باعث شد تا ابن عباس به او بدبین شده سر انجام با نظر ابومسلم خراسانی او را به قتل رساند. [۵]

اعتقادات

بسلمیه معتقدند که امامت پس از حسنین و محمد بن حنفیه به ابوهاشم و ابوالعباس سفاح می‌‏رسد. آنان امامت را حق ابوسلمه حفص بن سلیمان خلال وزیر و صاحب و مؤسس خلافت عباسی می‌‏دانستند و حتی هاشم بنی حکیم مقنع صاحب ماه نخشب، ابوسلمه را خدا می‌‏دانست و می‌‏گفت: بعد از ابوسلمه روح خدا در او «حلول» کرده است. [۶]

پانویس

  1. دینوری ابن قتیبه، الامامه والسیاسه، ج 2، ص 162.
  2. مسعودی علی بن حسین، اثبات الوصیه، ص 268.
  3. مسعودی علی بن حسین، اثبات الوصیه، ص 268.
  4. مسعوی علی بن حسین، اثبات الوصیه، ص 268.
  5. دینوری ابن قتیبه، الامامه والسیاسه، ج 2، ص 165.
  6. مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 خورشیدی، چاپ اول، ص 102 با ویرایش و اصلاح عبارات.