ابوعبدالله صبیحی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
(صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="wikiInfo">جایگزین= |بندانگشتی| {| class="wikitable aboutAuthorTable" styl...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۰: خط ۲۰:
او (ابو عبدالله صبیحی) دانشمند علوم اهالی [[تصوف]] و اصول بود ، او کتابهایی را برای سالکان متصوفه تدوین کرد و صاحب بیان و [[تقوا]] بود.
او (ابو عبدالله صبیحی) دانشمند علوم اهالی [[تصوف]] و اصول بود ، او کتابهایی را برای سالکان متصوفه تدوین کرد و صاحب بیان و [[تقوا]] بود.


==ابن ملقن==
==عمر بن علي بن أحمد بن محمد بن عبد الله ابن ملقن==


صبیحی را با عبارت «كان عالماً بعلوم القرآن» عالم به علوم قرآنی در عصر خود معرفی می کند.   
صبیحی را با عبارت «كان عالماً بعلوم القرآن» عالم به علوم قرآنی در عصر خود معرفی می کند.   

نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۰۵

نام الحُسَين بن عبد الله بن أبي بكر
نام‎های دیگر أبو عبد الله الصبيحي ، الصنجي
حیات قرن چهارم هجری

أبو عبد الله الصبيحي یا الصنجي او را الحُسَين بن عبد الله بن أبي بكر می نامیدند؛ کنیه اش أبو علي و از علمای اهل سنت و صوفی قرن چهارم هجری قمری بود [۱].

دیدگاه علما

ابوعبدالرحمن سلمی

او (ابو عبدالله صبیحی) دانشمند علوم اهالی تصوف و اصول بود ، او کتابهایی را برای سالکان متصوفه تدوین کرد و صاحب بیان و تقوا بود.

عمر بن علي بن أحمد بن محمد بن عبد الله ابن ملقن

صبیحی را با عبارت «كان عالماً بعلوم القرآن» عالم به علوم قرآنی در عصر خود معرفی می کند.

زندگی

او از مردم بصره عراق بود و گفته می شد که او سی سال در خانه خود مشغول عزلت ، ریاضت و عبادت بود[۲]. سپس مردم بصره او را از آنجا بیرون کرده، بنابراین او به شوش(شهری در استان خوزستان) رفت و در آنجا وفات یافت و در همان شهر به خاک سپرده شد.

گفتار

از او درباره راههای اصلی هدایت در دین سوال شد او چنین پاسخ داد: اثبات فقر در درگاه خداوند متعال ، الگوگیری از رسول خدا صلی الله علیه و آله و راه های فرعی به چهار دسته تقسیم می شوند:وفای به عهد، حفظ حدود، راضی بر آنچه که هست و صبور بودن در برابر اتفاقات.

مقام ربوبی برتر از مقام عبودیت و ربوبیت است که باعث عبودیت در بندگان می شود و تحقق عبودیت واقعی مشاهده مقام ربوبیت است[۳].

پانویس

  1. طبقات الصوفية، أبو عبد الرحمن السلمي[؟]، ص252-254، دار الكتب العلمية، ط2003
  2. الطبقات الكبرى، عبد الوهاب الشعراني، ج1، ص88، ط1315 هـ، مكتبة محمد المليجي الكتبي وأخيه، مصر
  3. أبو عبد الله الصبيحي