ابوعبدالله صبیحی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
جز (جایگزینی متن - ' ،' به '،')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="wikiInfo">[[پرونده:قرن چهار.jpg|جایگزین= |بندانگشتی| ]]
<div class="wikiInfo">[[پرونده:قرن چهار.jpg|جایگزین= |بندانگشتی|]]
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
!نام
!نام
خط ۱۲: خط ۱۲:
</div>
</div>


'''أبوعبدالله الصبیحی''' یا الصنجی گاهی به نام الحُسَین بن عبدالله بن أبی‌بکر خوانده می‌شد؛ کنیه اش  أبوعلی و از علمای [[اهل سنت]] و [[صوفی]] قرن چهارم هجری قمری بود <ref>طبقات الصوفیة، أبو عبدالرحمن السلمی[؟]، ص252-254، دار الکتب العلمیة، ط2003</ref>.
'''أبوعبدالله الصبیحی''' یا الصنجی گاهی به نام الحُسَین بن عبدالله بن أبی‌بکر خوانده می‌شد؛ کنیه‌اش أبوعلی و از علمای [[اهل سنت]] و [[صوفی]] قرن چهارم هجری قمری بود <ref>طبقات الصوفیة، أبو عبدالرحمن السلمی[؟]، ص252-254، دار الکتب العلمیة، ط2003</ref>.


=دیدگاه علما=
=دیدگاه علما=


==ابوعبدالرحمن سلمی==
== ابوعبدالرحمن سلمی ==


او (ابوعبدالله صبیحی) دانشمند علوم مختلف از اهالی [[تصوف]] و اصول بود، او کتابهایی را برای سالکان متصوفه تدوین کرد و صاحب بیان و [[تقوا]] بود.
او (ابوعبدالله صبیحی) دانشمند علوم مختلف از اهالی [[تصوف]] و اصول بود، او کتاب‌هایی را برای سالکان متصوفه تدوین کرد و صاحب بیان و [[تقوا]] بود.


==عمر بن علی بن أحمد بن محمد بن عبدالله ابن ملقن==
== عمر بن علی بن أحمد بن محمد بن عبدالله ابن ملقن ==


صبیحی را با عبارت «کان عالماً بعلوم القرآن» عالم به علوم قرآنی در عصر خود معرفی می‌کند.
صبیحی را با عبارت «کان عالماً بعلوم القرآن» عالم به علوم قرآنی در عصر خود معرفی می‌کند.  


=زندگی=
=زندگی=


او از مردم [[بصره]] [[عراق]] بود و گفته می شد که او سی سال در خانه خود مشغول عزلت، ریاضت و عبادت بود<ref>الطبقات الکبرى، عبدالوهاب الشعرانی، ج1، ص88، ط1315 هـ، مکتبة محمد الملیجی الکتبی وأخیه، مصر</ref>. سپس مردم بصره او را از آنجا بیرون کرند، بنابراین او به شوش (شهری در استان [[خوزستان]]) رفت و در آنجا وفات یافت و در همان شهر به خاک سپرده شد.
او از مردم [[بصره]] [[عراق]] بود و گفته می‌شد که او سی سال در خانه خود مشغول عزلت، ریاضت و عبادت بود<ref>الطبقات الکبری، عبدالوهاب الشعرانی، ج1، ص88، ط1315 هـ، مکتبة محمد الملیجی الکتبی وأخیه، مصر</ref>. سپس مردم بصره او را از آنجا بیرون کرند، بنابراین او به شوش (شهری در استان [[خوزستان]]) رفت و در آنجا وفات یافت و در همان شهر به خاک سپرده شد.


=گفتار=
=گفتار=


از او درباره راههای اصلی هدایت در [[دین]] سوال شد او چنین پاسخ داد: اثبات فقر در درگاه خداوند متعال الگوگیری از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و راه های فرعی به چهار دسته تقسیم می شوند: وفای به عهد حفظ حدود راضی بر آن‌چه که هست و صبور بودن در برابر اتفاقات.
از او درباره راه‌های اصلی هدایت در [[دین]] سوال شد او چنین پاسخ داد: اثبات فقر در درگاه خداوند متعال الگوگیری از [[محمد بن عبد‌الله (خاتم الانبیا)|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و راه‌های فرعی به چهار دسته تقسیم می‌شوند: وفای به عهد حفظ حدود راضی بر آن‌چه که هست و صبور بودن در برابر اتفاقات.


مقام ربوبی برتر از مقام عبودیت و ربوبیت است که باعث عبودیت در بندگان می‌شود و تحقق عبودیت واقعی مشاهده مقام ربوبیت است<ref>[https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A3%D8%A8%D9%88_%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A7%D9%84%D8%B5%D8%A8%D9%8A%D8%AD%D9%8A أبو عبدالله الصبیحی]</ref>.
مقام ربوبی برتر از مقام عبودیت و ربوبیت است که باعث عبودیت در بندگان می‌شود و تحقق عبودیت واقعی مشاهده مقام ربوبیت است<ref>[https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A3%D8%A8%D9%88_%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A7%D9%84%D8%B5%D8%A8%D9%8A%D8%AD%D9%8A أبو عبدالله الصبیحی]</ref>.


=پانویس=
== پانویس ==
{{پانویس|1}}
{{پانویس}}


[[رده: تصوف]]
[[رده:صوفیه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۸

نام الحُسَین بن عبدالله بن أبی‌بکر
نام‎های دیگر أبو عبدالله الصبیحی، الصنجی
حیات قرن چهارم هجری

أبوعبدالله الصبیحی یا الصنجی گاهی به نام الحُسَین بن عبدالله بن أبی‌بکر خوانده می‌شد؛ کنیه‌اش أبوعلی و از علمای اهل سنت و صوفی قرن چهارم هجری قمری بود [۱].

دیدگاه علما

ابوعبدالرحمن سلمی

او (ابوعبدالله صبیحی) دانشمند علوم مختلف از اهالی تصوف و اصول بود، او کتاب‌هایی را برای سالکان متصوفه تدوین کرد و صاحب بیان و تقوا بود.

عمر بن علی بن أحمد بن محمد بن عبدالله ابن ملقن

صبیحی را با عبارت «کان عالماً بعلوم القرآن» عالم به علوم قرآنی در عصر خود معرفی می‌کند.

زندگی

او از مردم بصره عراق بود و گفته می‌شد که او سی سال در خانه خود مشغول عزلت، ریاضت و عبادت بود[۲]. سپس مردم بصره او را از آنجا بیرون کرند، بنابراین او به شوش (شهری در استان خوزستان) رفت و در آنجا وفات یافت و در همان شهر به خاک سپرده شد.

گفتار

از او درباره راه‌های اصلی هدایت در دین سوال شد او چنین پاسخ داد: اثبات فقر در درگاه خداوند متعال الگوگیری از رسول خدا صلی الله علیه و آله و راه‌های فرعی به چهار دسته تقسیم می‌شوند: وفای به عهد حفظ حدود راضی بر آن‌چه که هست و صبور بودن در برابر اتفاقات.

مقام ربوبی برتر از مقام عبودیت و ربوبیت است که باعث عبودیت در بندگان می‌شود و تحقق عبودیت واقعی مشاهده مقام ربوبیت است[۳].

پانویس

  1. طبقات الصوفیة، أبو عبدالرحمن السلمی[؟]، ص252-254، دار الکتب العلمیة، ط2003
  2. الطبقات الکبری، عبدالوهاب الشعرانی، ج1، ص88، ط1315 هـ، مکتبة محمد الملیجی الکتبی وأخیه، مصر
  3. أبو عبدالله الصبیحی