ابراهیم بن مولد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
جز (جایگزینی متن - 'أبو ال' به 'أبوال')
جز (جایگزینی متن - 'ك' به 'ک')
خط ۱۲: خط ۱۲:
</div>
</div>


'''إِبْرَاهِیم بن أَحْمد بن محمّد بن المولد''' که مکنی به ابواسحاق و از علمای [[تصوف]] [[اهل سنت]] در قرن چهارم بود. ابوعبدالرحمن سلمی درباره او می گوید: از بزرگان مشایخ و جوانمردان رقه و صاحب موثر ترینرو فتاوا و روش بود<ref>طبقات الصوفیة، أبو عبدالرحمن السلمی، ص309-312، دار الكتب العلمیة، ط2003</ref>.أبو حفص علی بن عراک در مورد او گفت: کلامی بهتر و زیباتر از کلام إبراهیم بن المولد ندیده ام<ref>تاریخ دمشق، ابن عساكر، ج6، ص268-271</ref>. او هم نشین با أَبَا عبدالله بن الْجلاء الدِّمَشْقِی وَ [[ابراهیم قصار|إِبْرَاهِیم بن دَاوُد الْقصار الرقی]] بود و در سال 342 ه. ق درگذشت.
'''إِبْرَاهِیم بن أَحْمد بن محمّد بن المولد''' که مکنی به ابواسحاق و از علمای [[تصوف]] [[اهل سنت]] در قرن چهارم بود. ابوعبدالرحمن سلمی درباره او می گوید: از بزرگان مشایخ و جوانمردان رقه و صاحب موثر ترینرو فتاوا و روش بود<ref>طبقات الصوفیة، أبو عبدالرحمن السلمی، ص309-312، دار الکتب العلمیة، ط2003</ref>.أبو حفص علی بن عراک در مورد او گفت: کلامی بهتر و زیباتر از کلام إبراهیم بن المولد ندیده ام<ref>تاریخ دمشق، ابن عساکر، ج6، ص268-271</ref>. او هم نشین با أَبَا عبدالله بن الْجلاء الدِّمَشْقِی وَ [[ابراهیم قصار|إِبْرَاهِیم بن دَاوُد الْقصار الرقی]] بود و در سال 342 ه. ق درگذشت.


=اساتید=
=اساتید=

نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۶

حسن بصری
نام إِبْرَاهِیم بن أَحْمد بن محمّد بن المولد
نام‎های دیگر ابواسحاق
درگذشت 342ق

إِبْرَاهِیم بن أَحْمد بن محمّد بن المولد که مکنی به ابواسحاق و از علمای تصوف اهل سنت در قرن چهارم بود. ابوعبدالرحمن سلمی درباره او می گوید: از بزرگان مشایخ و جوانمردان رقه و صاحب موثر ترینرو فتاوا و روش بود[۱].أبو حفص علی بن عراک در مورد او گفت: کلامی بهتر و زیباتر از کلام إبراهیم بن المولد ندیده ام[۲]. او هم نشین با أَبَا عبدالله بن الْجلاء الدِّمَشْقِی وَ إِبْرَاهِیم بن دَاوُد الْقصار الرقی بود و در سال 342 ه. ق درگذشت.

اساتید

در دمشق و رقه أحمد بن عبدالله الناقد المصری، الحسین بن عبدالله القطان، أحمد بن مروان المالکی إبراهیم بن السری السقطی و الجنید بن محمد وعبدالله بن جابر الطرسوسی و محمد بن یوسف و أبی الحسن الأصفهانی بهره برد.

شاگردان

تمام بن محمد، أبوالحسین بن جمیع، نصر بن محمد بن أحمد الطوسی، عبدالرحمن بن عمر بن نصر، أبوالقاسم بکیر بن محمد الطرسوسی المنذری، ناصر بن محمد بن عبدالله بن محمد الدمشقی نزیل نیسابور، منصور بن عبدالله الأصبهانی، أبوالحسن علی بن إبراهیم بن یوسف الشقیقی الصوفی، الحسین بن یوسف العروینی، أبوالحسن محمد بن الحسین بن إبراهیم بن عاصم الأنوی السجستانی، أبوالحسن علی بن الحسین بن إبراهیم بن عاصم الأنوی السجستانی، أبوالحسن علی بن محمد بن إسحاق بن یزید الحلبی، أبوالفتح المظفر بن أحمد بن إبراهیم بن برهان المقرئ، أبو عبدالله عبیدالله بن محمد بن بطة العکبری وأبو محمد الحسن بن إسماعیل بن محمد بن الضراب المصری.

گفتار

کسی که در مقام قبول یا رد دستورات الهی آن را بپذیرد بی شک مورد توجه و قبول درگاه الهی قرار خواهد گرفت. عمل به علم و دین انسان را به بلوغ مقام پذیرش الهی و تعالی او می رساند[۳].

پانویس

  1. طبقات الصوفیة، أبو عبدالرحمن السلمی، ص309-312، دار الکتب العلمیة، ط2003
  2. تاریخ دمشق، ابن عساکر، ج6، ص268-271
  3. إبراهیم بن المولد