حسینیه (پیروان شهید فخ)

از ویکی‌وحدت

حسینیه از پیروان حسین‌بن‌علی‌بن حسن بن حسن بن‌علی‌بن‌ابی‌طالب معروف به شهید‌فخّ هستند.

تاریخچه و شرح حال

حسین‌بن‌علی بن‌حسن بن‌حسن بن حسن‌بن علی(ع) با کنیه اباعبدالله شناخته می‌شود. [۱]وی مشهور به شهید‌فخّ، از نسل حضرت مجتبی‏، یکی از رجال برجسته و با فضیلت هاشمی و مردی وارسته، بخشنده و بزرگوار بود و همچنین از نظر صفات اخلاقی، یک چهره معروف و ممتاز به‌شمار می‏‌رفت.[۲]او از پدر و مادر با فضیلت و پاکدامنی که در پرتو صفات عالی انسانی؛ خود به «زوج‌صالح» مشهور بودند، به‌دنیا آمده و در محیطی پاک، پرورش یافته‌ بود. منصور دوانیقی، جدّ، پدر، دایی، عموی مادری و عده‌‏ای دیگر از خویشان و نزدیکان این شخصیت را به‌شهادت رساند و این خانواده بزرگ را که چندین نفر از مردانش در راه مبارزه با دشمنان اسلام قربانی شده بودند، در غم و اندوه عمیقی فرو رفته برد. [۳] او که در چنین خانواده‌ای پرورش یافته بود، هرگز خاطره شهادت پدر و بستگان خود را به‌دست دژخیمان «منصور» فراموش نمی‌کرد و آن حادثه تلخ، روح پر شور و دلیر او را که لبریز از احساسات ضد‌عباسی بود، سخت آزرده می‌کرد، ولی به‌علت نامساعد بودن اوضاع، ناگزیر بر تحمل سکوت درد‌آلودی بود. حسین که قبلاً احساساتش جریحه‏‌دار شده بود، بیدادگری‌های هادی‌عباسی و مخصوصاً حاکم مدینه، کاسه صبرش را لبریز نموده او را بر قیام علیه حکومت‌ هادی‌عباسی تحریک کرد. ابتدا در مدینه قیام کرده و بر آن مسلط شد و سپس به مکه رفت تا از جمعیت موسم‌حجّ، علیه بنی‌عباس استفاده کند، اما در سرزمین فخّ که در نزدیکی مکه و در فاصله شش‌میلی این شهر قرار دارد، با سپاه هادی‌عباسی مواجه شده و در جنگی نابرابر او و یارانش به شهادت رسیدند. [۴][۵] [۶] [۷] [۸] پس از شهادت حسین‌بن‌علی، هنگامی که سر بریده او را به مدینه آوردند، امام‌کاظم ‌علیه‌السلام از دیدن آن سخت متاثر و اندوهگین شد و فرمود: به خدا قسم او یک مسلمان نیکوکار بود. بسیار روزه می‌‏گرفت و فراوان نماز می‏‌خواند. با فساد و آلودگی مبارزه می‏‌کرد. امر به‌معروف و نهی از منکر را انجام می‌‏داد و در میان خاندانش بی ‏نظیر بود.[۹]

پانویس

  1. زرکلی خیر الدین، الأعلام، بیروت، نشر دار العلم للملایین، چاپ هشتم، سال ۱۹۸۹میلادی، ج۲، ص۲۴۴.
  2. اصفهانی ابوالفرج، مقاتل‏ الطالبیین، نجف، نشر‏ المکتبه الحیدریه، سال 1385 هجری قمری، ص 302
  3. اصفهانی ابوالفرج، مقاتل‏ الطالبیین، نجف، نشر‏ المکتبه الحیدریه، سال 1385 هجری قمری، ص 285.
  4. مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 185
  5. مروج الذهب، تألیف مسعودی، طبع پاریس، سال 1861 میلادی، ج 3، ص 248.
  6. اشعری ابوالحسن، مقالات الاسلامیین، چاپ مصر، سال 1950 میلادی، ص 80.
  7. اصفهانی ابوالفرج، مقاتل الطالبین، ترجمه سید هاشم رسولی محلاتی، چاپ تهران، ص 150- 161.
  8. ر. ک، پیشوایی مهدی، قم، نشر موسسه امام صادق(‌علیه‌السلام)، سال 1390 هجری شمسی، ص 426.
  9. اصفهانی ابو لفرج، مقاتل الطالبیین، بیروت، نشر مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، سال 1419 قمری، چاپ سوم، ص 380