احمد بن محمد بن موسی نوفلی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات شخصیت
{{جعبه اطلاعات شخصیت
| عنوان = احمد بن محمد بن موسی نوفلی
| عنوان = احمد بن محمد بن موسی نوفلی
| تصویر = احمد بن علی بن حسین بن رنجویه.jpg
| تصویر = عالمان شیعه.jpg
| نام = احمد بن محمد بن موسی نوفلی
| نام = احمد بن محمد بن موسی نوفلی
| نام‌های دیگر = احمد بن محمد بن موسی هاشمی
| نام‌های دیگر = احمد بن محمد بن موسی هاشمی

نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۶

احمد بن محمد بن موسی نوفلی
عالمان شیعه.jpg
نام کاملاحمد بن محمد بن موسی نوفلی
نام‌های دیگراحمد بن محمد بن موسی هاشمی
اطلاعات شخصی
روز تولد245ق.
روز درگذشت310ق.
دیناسلام، شیعه
استادان
  • عیسی بن مهران
  • احمد بن هلال عبرتایی
  • محمد بن عبدالله زازی (زراری)
شاگردان
آثارنوادر(تازه‏‌های حدیث)
فعالیت‌هامحدث شیعی

احمد بن محمد بن موسی نوفلی محدث شیعی در اوایل قرن چهارم هجری. گاهی در منابع حدیثی از او با عنوان «احمد بن محمد بن موسی هاشمی» یاد می‏‌شود.

معرفی اجمالی

احمد بن محمد بن موسی نوفلی ابومحمد. محدث شیعی در اوایل قرن چهارم هجری. سلسله نسب او به «نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم» منتهی می‏‌گردد به همین دلیل گاهی در منابع حدیثی از او با عنوان «احمد بن محمد بن موسی هاشمی» یاد می‏‌شود. تاریخ ولادت و وفات او به‌درستی روشن نیست. تنها با شناسایی شاگردان و استادان او می‏‌توان حدس زد که وی در دهه نخست سده چهارم حدود 310 هجری درگذشته است. هم‌چنین از آن‌جا که کهن‏‌ترین استاد او در 267 هجری وفات یافت، پس زمان تولد او می‏‌بایست تقریباً در اواسط قرن سوم حدود 245 هجری بوده باشد.

وی بیشتر عمر خود را در بغداد به سر آورد و در آن‌جا نزد اساتید وقت، روایات فراوانی شنیده و مجموعه شنیده‏‌هایش را در ضمن کتابی بزرگ به نام «نوادر» (تازه‏‌های حدیث) گرد آورده است. از معاصران او «جعفر بن محمد حسینی»، «محمد بن احمد کاتب» و «محمد بن حسین بزاز» هستند که با هم نزد «عیسی بن مهران» روایاتی در فضیلت علی بن ابی‌طالب (علیه السلام) شنیده‏‌اند. و شاید عدم اعتناء شایسته به احادیث او ناشی از ضعف اعتقادی همین استادش بوده باشد، زیرا احمد بن هلال از جمله کسانی است که نیابت نائب دوم امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را انکار کرده است. وی پس از استماع نزد اساتید عصر خود، در علوم حدیث تبحر یافت و مجلس درسی در بغداد به راه انداخت که در آن شاگردان سرشناسی چون «محمد بن عباس بن ماهیار» (صاحب کتاب: ما نزل من القرآن فی اهل البیت)، «محمد بن همام اسکافی» (م 336ق)، «محمد بن احمد بن ابی‏‌الثلج» (م325ق) و بسیاری دیگر حضور داشتند. ظاهراً کتاب «نوادر» او نیز در همین مجالس نوشته شده است.

استادان

وی از شاگردان ویژه احمد بن هلال عبرتایی است. از استادان دیگر او محمد بن عبدالله زازی (زراری)» است که روایات چندی از این استاد فراگرفته است.

شاگردان

از شاگردان معروف وی محمد بن عباس بن ماهیار، محمد بن همام اسکافی، محمد بن احمد بن ابی‏‌الثلج کتب نام‌برده شده است.

آثار

کتاب بزرگی به‌نام نوادر (تازه‏‌های حدیث) گرد آورده است.

منابع

  • الامالی، طوسی، ص 232 حدیث 412؛
  • رجال نجاشی، ص 89 شماره 221؛
  • خاتمه المستدرک، ج 1 ص 97؛
  • بحارالانوار، ج 7 ص 193 حدیث 56، وج 24 ص 8 حدیث 24، وج 65 ص 71 حدیث 131؛
  • طبقات اعلام الشیعه، ج 1 ص 55.