حمدون قصار

از ویکی‌وحدت، دانشنامۀ مجازی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حسن بصری
نام أبوصالح حمدون بن أحمد بن عمارة القصّار النیشابوری
نام‎های دیگر حمدون القصار
درگذشت 271ق

أبوصالح حمدون بن أحمد بن عمارة القصّار النیشابوری یکی از علمای برجسته تصوف و اهل سنت در قرن سوم هجری بود. وی موسس طریقه ملاتیه صوفیه است[۱]. ذهبی او را با عنوان شیخ صوفیه یاد کرده است[۲]. او عالمی فقیه بود که بر روش سفیان ثوری معتقد بود. او در سال 271 هجری در نیشابور دیده از جهان فرو بست و در مقبره حیره به خاک سپرده شد.

اساتید

محمد بن بکار بن الریان، ابن راهویه، أبا معمرالهذلی، أبا تراب النخشبی و أبا حفص النیشابوری.

شاگردان

فرزندش الحافظ أبوحامد الأعمشی، مکی بن عبدان، أبوجعفر بن حمدان و...

گفتار

استعانت مخلوق از مخلوق مانند کمک زندانی به زندانی دیگر است.

هیچ کس از بلا نمی ترسد، مگر کسی که پروردگارش را متهم (بد) کرده باشد[۳].

هر که را در او دیدی صفت نیکویی است، او را رها مکن که تو را به برکتش می‌رساند[۴].

به حمدون بن احمد گفته شد: سخنان پیشینیان از ما سودمندتر است، گفت: زیرا آنان برای جلالت اسلام و رستگاری نفوس انسانی و رضای خدای رحمان سخن می‌گفتند در حالی که ما برای حفظ غرور خود، طلب دنیا و رضای خلق صحبت می کنیم[۵].

پانویس

  1. طبقات الصوفیة، تألیف: أبو عبدالرحمن السلمی، ص109-113، دار الکتب العلمیة، ط2003
  2. سیر أعلام النبلاء، تألیف: الذهبی، ج13، ص50-51
  3. حلیة الأولیاء، تألیف: أبو نعیم، ج10، ص246
  4. طبقات الأولیاء، تألیف: ابن الملقن، ص257
  5. محمدون القصار