جمال الدین الحسین

نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۸ توسط Hadifazl (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - 'جمال الدین' به 'جمال‌الدین')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

جمال‌الدین الحسین (709 - 778 هجری قمری) شیخ، بازرگان و مبلغ اسلامی است که برای تجارت و نشر اسلام و دعوت به سوی خدا از سرزمین خود به جزایر خاور دور مهاجرت کرد و از اولین مبلغان مسلمان در جزیره جاوا به شمار می‌رود. بیشتر 9 قدیسی که اسلام را در جاوه گسترش دادند از اولاد او بودند که در حال حاضر یکی از مسلمان‌نشین‌ترین مناطق جهان است.

جمال‌الدین الحسین
نام کاملجمال‌الدین الحسین
اطلاعات شخصی
سال تولد709 ق، ۶۸۸ ش‌، ۱۳۱۰ م
محل تولدملابار، هند
سال درگذشت778 ق، ۷۵۵ ش‌، ۱۳۷۷ م
محل درگذشتجاوه، اندونزی
دیناسلام، اهل سنت
فعالیت‌ها
  • تبلیغ دین اسلام
  • یکی از 9 قدیس جاوه

نسب

حسین بن أحمد بن عبدالله عظمة خان بن عبدالملک بن علوی عم الفقیه المقدم بن محمد صاحب مرباط بن علی خالع قسم بن علوی بن محمد بن علوی بن عبیدالله بن أحمد المهاجر بن عیسی بن محمد النقیب بن علی العریضی بن جعفر الصادق بن محمد‌الباقر بن علی زین‌العابدین بن الحسین بن امام علی بن أبی‌طالب، وامام علی همسر فاطمة دختر محمد صلی الله علیه و آله است. او نوزدهمین نوه رسول خدا محمد صلی الله علیه و آله و سلم است.[۱]

تولد و تربیت

وی در سال 709 هجری قمری / 1310 میلادی در منطقه ملابار هند به دنیا آمد. پدرش حاکم ایالت ملابار و پدربزرگش عبدالملک کسی بود که از حضرموت به هند مهاجرت کرد. جمال‌الدین الحسین برای کسب دانش بیشتر به مناطق مختلف سفر کرد، از جمله شهر سمرقند در آسیای مرکزی که مدت زیادی در آنجا زندگی کرد، زیرا در آن زمان یکی از مراکز علم و دانش بود.[۲]

مهاجرت

او در حدود سال 750 هجری قمری / 1349 م به مجمع الجزایر مالایی مهاجرت کرد و اولین کسی بود که از خاندان عظمت‌خان به آسیای جنوب شرقی کوچ کرد. یکی از دلایل اصلی هجرت او تبلیغ اسلام بود. ابتدا به کلنتن در شبه جزیره مالایا رفت و از آنجا به سامودیرا باسای در جزیره سوماترا، پس از آن به جزیره جاوا نقل مکان کرد. در آنجا او به عنوان "جماد الکبری" شناخته شده بود، اما به اندازه نوادگانش معروف نبود. نواحی شرقی جاوه در آن زمان تحت فرمانروایی پادشاهی هندو ماجاپاهیت بود که نفوذ به آن بسیار دشوار بود زیرا این کشور فضای داخلی جاوه را کنترل می‌کرد و این آموزه‌های هندو بود که مردم جاوه به آن پای‌بند بودند و تاثیر بسیار زیادی در زندگی مردم داشت.

فعالیت‌های تبلیغی

هنگام ورود به جزیره جاوه جمال‌الدین حسین همراه با علمای دیگر و شاگردان و پسرانش به سه گروه تقسیم شدند، او با گروه اول مستقیماً از طریق اسمارنگ وارد جاوه شدند و در دیماک توقف کردند. از دیماک سفر به ماجاپاهیت تا روستای کوچکی به نام ترولان ادامه یافت. در آنجا توافق کردند که به هر کسی که می‌خواهد دین اسلام را مطالعه کند آموزش دهند و اما گروه دوم به شهر گرسیک رفتند و در میان آنان نوه‌اش ملک ابراهیم بن برکات زین‌العابدین با برادرش جعفر ابراهیم بود. گروه سوم به سرپرستی پسرش ابراهیم آسمورو به توبان رفتند.

جمال‌الدین الحسین وارد پادشاهی ماجاپاهیت شد و ابتدا در منطقه بوجونگورو زندگی کرد و با قرار دادن تجربه خود در زمینه کشاورزی که فواید بسیاری را نصیب مردم ماجاپاهیت کرد، توانست نظر آنها را به خود جلب کند و مقدمات اسلام و تبلیغ و ارشاد را فراهم آورد و سرانجام بسیاری از مردم ماجاپاهیت اسلام آوردند.

وفات

او در سال 778 ق / 1376 میلادی در گذشت و در ترولان در شرق جاوه به خاک سپرده شد و اکنون بسیاری از مردم از سراسر اندونزی به زیارت مقبره او می‌روند.[۳]

همچنین گفته شده به دلیل اینکه اکثر مردم آلبوکس به اسلام نگرویده بودند او به جزیره سولاوسی رفت و تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد و در سال (857 هجری قمری / 1453 میلادی) درگذشت و در روستای توسورا به خاک سپرده شد و بارگاهش در کنار مسجد توسوره منطقه قدیمی واجو قرار دارد.[۴] علاوه بر این زیارتگاه‌های پراکنده دیگری در جزیره جاوه منسوب به اوست.[۵]

پانویس

  1. المشهور, عبدالرحمن بن محمد (1404 هـ). "شمس الظهیرة" (PDF). الجزء الثانی. جدة، المملکة العربیة السعودیة: عالم المعرفة. صفحة 529. مؤرشف من الأصل (PDF) فی 2 ینایر 2020.
  2. "Maulana Husain, Pelopor Dakwah Nusantara". Kanzunqalam's Blog. مؤرشف من الأصل فی 20 سبتمبر 2020.
  3. BS, Tri Wibowo (2015). Akulah Debu Di Jalan Al-Musthofa: Jejak-Jejak Awliya Allah (باللغة الإندونیسیة). Jakarta, Indonesia: Prenada. صفحة 208.
  4. Ibda, Hamidulloh (2019). Andrian Gandi Wijanarko (المحرر). Peradaban Makam: kajian inskripsi, kuburan, dan makam (باللغة الإندونیسیة). Indonesia: CV. Asna Pustaka. صفحة 67.
  5. "Syeik Jumadil Kubra: Bapak Para Wali di Nusantara". Gana Islamika. 2018. مؤرشف من الأصل فی 20 سبتمبر 2020.

منابع

"KEBERADAAN SYEKH JAMALUDDIN AKBAR ALHUSAINI DI KABUPATEN WAJO PROVINSI SULAWESI SELATAN". Balai Pelestarian Nilai Budaya Sulawesi Selatan. مؤرشف من الأصل فی 20 سبتمبر 2020.